Lil’ Wayne rapt pure poëzie

Concert Lil’ Wayne. Gehoord: 5/3, Heineken Music Hall Amsterdam. Herh. 6/3, Effenaar Eindhoven

Het allereerste concert van het Amerikaanse hiphopfenomeen Lil’ Wayne (25) uit New Orleans op Europese grond gisteravond in de Amsterdamse Heineken Music Hall was bij vlagen slordig. Vooral in het begin was het storend om de populairste rapper van dit moment zachtjes te horen mee brabbelen met loeiharde vocalen op band. Van drugskraker I’m A D-Boy bleef, ondanks het enthousiaste op en neer gespring van artiest en publiek, niet meer over dan slechte karaoke. Van een rapper die voor het eerst de wereld intrekt, verwacht je meer inspanning.

Lil’ Wayne bracht voor het laatst in 2005 een soloalbum uit, het ronduit briljante Tha Carter II, en heeft in Nederland als artiest nauwelijks officiële releases op zijn naam staan. Toch is hij de belangrijkste rapper van dit moment. Hij wordt door iedereen voor gastoptredens gevraagd, zet wekelijks nieuw materiaal op internet. Muziekblad Vibe maakte een „een Top 77 van de beste nummers van Lil’ Wayne uit 2007”, een jaar waarin hij geen eigen album uitbracht.

In zijn snel groeiende oeuvre laat Lil’ Wayne, die sinds zijn elfde bij hiphoplabel Cash Money onder contract staat, de afgelopen jaren een razendsnelle ontwikkeling zien. Hij experimenteerde met rock en country en talloze rapstijlen en zijn teksten bestrijken een breed gebied, van intense emoties tot fantasierijke metaforenstromen uit het brein van iemand die lang niet nuchter was. Hoewel drugs ook dit keer overheersten, stond er niet zomaar een stonede rapper op het podium.

Vooral toen Lil’ Wayne a capella twee nummers van zijn aankomende album Tha Carter III liet horen, steeg hij met zijn melodische bluesraps ver boven de standaardnorm uit. In Prostitute zingt hij dat hij zo verliefd is op een meisje dat het hem niet uit zou maken wanneer ze het ook met andere mannen zou doen, en in Pussymonster bezong hij zijn kwaliteiten met betrekking tot de vrouwelijke genitaliën. Zo plat als het op papier klinkt, zo intens en vol drama en poëzie was het in de live-uitvoering van Lil’ Wayne. Hij kreeg er met alleen een microfoon een hele HMH stil mee.