Postkantoor verdwijnt uit Nederlands straatbeeld

De laatste 250 zelfstandige postkantoren gaan de komende jaren dicht. Ze zijn niet meer van deze tijd, zegt postbedrijf TNT. Maar klanten mopperen.

Postkantoor in de Rotterdamse wijk Kralingen. „In een drukke winkelstraat hoort een postkantoor.” Foto Walter Herfst Rotterdam maart 2008 Postkantoor Avenue Concordia Foto: Walter Herfst Herfst, Walter

Het is druk in het postkantoor aan de Zwart Janstraat in Rotterdam. Mevrouw Breur (60) moet een nummertje trekken. Dat ze binnenkort wellicht haar brief niet meer hier kan laten wegen, vindt ze niet leuk. „In een drukke winkelstraat als de Zwart Janstraat hoort gewoon een postkantoor.” Ze zit niet te wachten op een servicepunt in de Albert Heijn. „Een supermarkt is een supermarkt. Die is voor boodschappen”, zegt ze, „maar ik ben misschien ouderwets.”

In heel Nederland zijn nu nog 250 aloude postkantoren. Een paar jaar geleden waren er nog ruim 2.000. Elk dorp had zijn eigen postkantoor. Maar het zelfstandige kantoor is „niet meer van deze tijd”, zeggen TNT Post en ING Bank, die sinds 1993 gezamenlijk de postkantoren hebben uitgebaat. Ook de laatste kantoren gaan dicht. Veel post is gedigitaliseerd en het grootste deel van de bankzaken gaat tegenwoordig via internet. Voor de overgebleven handelingen en voor mensen die liever hun bank- en postzaken ‘in het echt’ afhandelen, blijven de kantoren in supermarkten en andere winkels bestaan.

De Rotterdamse mevrouw Touw (42) komt voor haar postzaken al regelmatig in de supermarkt. Daar is ze niet over te spreken, vanwege de lange wachttijden. „Eerst sta je een poos in de rij voor de kassa en als je dan aan de beurt bent, moeten ze nog iemand roepen die er verstand van heeft. Er zijn altijd twee mensen nodig.”

De schuifdeuren van het postkantoor gaan open. Wim Noordegraaf (55) stapt naar binnen om een aangetekende brief op te halen. „Postkantoren zijn een soort openluchtmusea aan het worden”. In zijn buurt zijn al twee kantoren gesloten. „Het ene is nu een bingohal, het andere een fitnesscentrum voor dames.”

Het postkantoorpersoneel zwijgt in alle talen. „Wij geven geen commentaar”, zegt een van de baliemedewerkers met een afwerende blik. Het nieuws over de sanering moest het personeel uit de media vernemen, zegt postchauffeur Ed Treurniet (53) van TNT, die net een groot rek met postpakketten de hal van het postkantoor in duwt. „Het is heel asociaal. We zijn helemaal niet van tevoren ingelicht.” Zijn chauffeurswerk is niet in gevaar, denkt Treurniet, de nieuwe servicepunten, die in tabakszaken of supermarkten komen, hebben immers ook vervoer nodig.

In het postkantoor in het Lage Landwinkelcentrum in de Rotterdamse Alexanderpolder wil het personeel ook niets zeggen. „Helaas, dat mag niet van TNT”, zegt een man in een overhemd met TNT-logo die zijn naam niet wil geven. Meneer Stoutjesdijk (68) staat in de rijd en zegt sluiting „heel erg” te vinden. Hij komt hier regelmatig om postzegels te kopen. „Ik word heel correct behandeld en maak altijd een praatje met de mensen achter de balie. Je bent dat contact dan kwijt.”