Familie Wallenberg moet plaats maken

Een goede afstamming is zeker het een en ander waard – maar de hedendaagse kapitalist geeft de voorkeur aan hardere valuta. Neem Investor AB, de beursgenoteerde houdstermaatschappij die is opgericht door de Zweedse familie Wallenberg. Ondanks de chique afkomst van de familie worden de aandelen verhandeld tegen een korting van 31 procent ten opzichte van de netto waarde – een korting die bijna twee maal zo groot is als bij beursgenoteerde Zweedse concurrenten, aldus een analyse van onderzoeksbureau SEB Enskilda.

Het besluit van Investor om zijn belang van 1,9 miljard euro in vrachtwagenproducent Scania te verkopen, duidt erop dat die korting pijn begint te doen. Volkswagen heeft weliswaar een royale premie van 17 procent betaald, maar Investor heeft nieuwe investeringen voor ogen en weinig middelen om die te financieren. En de korting van 31 procent betekent dat een beroep op de aandelenmarkten vrijwel uitgesloten is. Wie wil er nou 1 euro betalen voor iets dat 69 eurocent waard is?

Als Investor er vrede mee zou hebben een gesloten fonds te zijn, zou dat niet zo veel uitmaken. Maar dat lijkt niet het geval. Investor heeft uiting gegeven aan zijn belangstelling voor wodkaproducent Vin & Sprit, die in handen is van de staat. En het overheidsbelang van 20 procent in de bank Nordea zou goed passen bij het belang van 20 procent dat Investor in de concurrerende bank SEB heeft. Het omlaag brengen van de korting zou Investor helpen het aandelenkapitaal binnen te halen dat nodig is ter financiering van deze aankopen.

Er zijn drie manieren waarop Investor de korting omlaag kan krijgen. De eerste is het beleggen in niet-beursgenoteerde bedrijven, die een bepaalde schaarstewaarde vertegenwoordigen. Dat doet Investor nu al. Het herinvesteren van de opbrengst van zijn belang in Scania kan het aandeel van dat soort beleggingen opschroeven van 19 naar 30 procent van Investors bezittingen. Maar het louter uitbreiden van het percentage beleggingen in niet-beursgenoteerde bedrijven zal beleggers waarschijnlijk niet kunnen overtuigen.

Investor kan ook eigen aandelen gaan inkopen. Dat zou zorgen voor enige vraag op de markt en aantonen dat Investor zijn eigen aandelen (te) goedkoop vindt. Maar Investor denkt elders een beter rendement te kunnen verkrijgen.

Als de firma de korting werkelijk te lijf wil, zal zij wellicht de indruk moeten zien weg te nemen dat zij weinig meer is dan een familiebedrijf. President-commissaris Jacob is immers een Wallenberg. Zijn broer Peter maakt eveneens deel uit van het bestuur. Stichtingen van de familie Wallenberg hebben bijna alle stemgerechtigde aandelen in handen, ook al bezitten ze slechts een kwart van alle aandelen.

Waarom dus geen onafhankelijke en fatsoenlijk gemotiveerde president-commissaris aangesteld ter vervanging van Jacob Wallenberg? Dat zou een stoutmoedige stap zijn voor zo’n oude firma. Maar het zou ook bewijzen dat de toewijding aan de aandeelhouderswaarde meer behelst dan louter lippendienst.

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen: www.breakingviews.com