Een lastige vraag

Het leek alsof er iets op de grond viel. Dat was ook zo. De poes was van z’n poef gegleden en lag als een dweil op de grond. Met zijn poten wijd gespreid keek hij wezenloos voor zich uit. Ik probeerde hem op te pakken, maar hij was helemaal slap. En toen begon het kwijlen, en z’n neus ging op en neer als van een konijn – een soort zenuwachtig snuiven.

De dierenarts begon door de telefoon meteen over een toeval, een epileptische aanval. De symptomen klopten wel. Vervolgens nam hij een kort medisch consult af en stelde een paar vragen. Niet moeilijk te beantwoorden.

Tot de laatste vraag, die vond ik lastiger. Hij verwoordde wat ik me eigenlijk al jaren afvroeg: „Kunt u contact met hem krijgen?”

Louise Koopman

    • Louise Koopman