Als Randy Amerika doet, neem ik Europa

Cabaret Het Wilde Westen, door Maarten van Roozendaal. Gezien: 3/3 Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 17/5. Inl.: www.maartenvanroozendaal.nl, 030-2313416.

„Bel mijn vriendje Randy dat ik kom”, zingt Maarten van Roozendaal in het openingslied van zijn nieuwe voorstelling. Randy Newman is een van zijn grote voorbeelden – en in dit eerste nummer doet hij zijn idool een voorstel: als Newman „een beetje een confronterend liedje, en dan met humor en gevoel” maakt over wat er in Amerika allemaal anders moet, is Van Roozendaal bereid Europa voor zijn rekening te nemen. Dan komt het zeker goed.

Het Wilde Westen heet zijn programma en dat is vooral in de muziek goed te horen. Americana, van country via blues tot rock, zet de toon in de voorstelling. Mede dankzij zijn vaste begeleiders: de fijnzinnige (en soms ook fiks freakende) gitarist Marcel de Groot en de met grote precisie plukkende contrabassist Egon Kracht, die af en toe ook mooi romig meezingen. In minstens twee liedjes harmoniëren ze gedrieën zo welluidend dat Crosby, Stills, Nash & Young zich er niet voor zouden hebben geschaamd.

Van Roozendaal voegt er echter steeds iets hoogst eigens aan toe. In zijn formuleringen, bijvoorbeeld. „Misschien val ik jou ten deel”, zingt hij in een nummer over geluk. In een romantisch on the road-liedje rept hij van „een zwaluw die zomeren wil”. En hij brengt bovendien een verhalend lied over een begrafenis dat door de vele verrassende wendingen langdurig leuk blijft. Zijn nieuwe repertoire lijkt op het eerste gezicht minder misantropisch dan het wel eens is geweest, al is de satirische scherpte nooit ver weg. Zijn gaaf gestileerde verhaal over de hekjes die de zeventiende-eeuwse Hollanders in de Nieuwe Wereld kwamen zetten, is daarvan een treffend voorbeeld.

Het door Eva Bauknecht geregisseerde programma wordt geafficheerd als een theaterconcert. Muzikaal cabaret is een betere aanduiding. Het biedt van beide het beste.

    • Henk van Gelder