Slipstreamboys

Het Nieuwe Wielrennen, je hoort er veel over de laatste dagen, maar aan een definitie heeft geen enkele autoriteit zich gewaagd.

Aangenomen mag worden dat Het Nieuwe Wielrennen totaal verschilt van Het Oude Wielrennen. Maar voor de wielerliefhebber blijven het twee ‘zoek de tien verschillen-plaatjes’.

Uiterst sympathiek was daarom het initiatief – liever nog zou ik het een geste willen noemen – van de NOS om zondagmiddag, voorafgaand aan de rechtstreekse uitzending van Kuurne-Brussel-Kuurne, met de camera als wichelroede, de wateraders van dat Nieuwe Wielrennen op te sporen.

Ik moet zeggen dat ik aan de buis gekluisterd bleef. Als vertegenwoordiger van een verdampte generatie was ik het spoor ook al een paar jaar bijster. Niet dat de NOS tot een sluitende definitie kwam van Het Nieuwe Wielrennen, maar water werd wel degelijk gevonden.

Erg mooi was de inbraak bij de Amerikaanse ploeg Slipstream. Nou ja, inbraak. Slipstream predikt de totale transparantie. De pers heeft vrije toegang. Ploegleider Johnny Weltz verklaarde dat hij soms de kamer deelt met vijf journalisten.

Ik probeerde me dat voor te stellen. Vijf journalisten die overnachten op de kamer van Johnny Weltz. Slapen ze bij toerbeurt op de beschikbare matrassen terwijl Johnny in optimistische slapeloosheid tekst en uitleg geeft omtrent het revolutionaire antidopingsysteem van zijn ploeg? Wordt de minibar tijdens de nachtwake geplunderd? Zijn de kosten rekening ploeg? Wie mag het eerst onder de douche als het licht wordt?

Hoe dan ook, het belangrijkste kenmerk van Het Nieuwe Wielrennen is obscene transparantie. „Ik ben niet betrapt, dus ik heb niet gepakt”, is een adagium dat diep onder de zoden ligt. Dit is de nieuwe wedkamp: spiegeltje, spiegeltje aan de wand, wie is de schoonste van het land?

Voorlopig is dat Slipstream.

Op het wereldwijde web vond ik een interview met dr. Paul Strauss, oprichter van het bedrijf ACE dat Slipstream in onberispelijke staat moet houden. Ik leer dat ACE absoluut geen slaatje probeert te slaan uit de dopingcrisis. Het is pure passie, een geweldige uitdaging. Het gaat Strauss om niets minder dan het redden van de sport waar hij zo van houdt. En wanneer dat gebeurd is, zal hij alle andere sporten op de globe onder de vleugels nemen.

ACE staat voor Agency for Cycling Ethics. Het is niets minder dan een cultuuromslag waar het bedrijf op mikt. Volgens Strauss reageren de Slipstreamboys razend enthousiast. Het gaat nu eens niet om repressie en straf, maar om eigen verantwoordelijkheid. Om de veertien dagen gescreend worden, dat is juist een feest. Strauss roemt het logistieke apparaat dat dit allemaal mogelijk maakt.

Dat was wat voor mij, elke veertien dagen een soort Jehova’s Getuige aan de deur. Ik zou mijn hond erop afsturen.

    • Peter Winnen