Exclusieve thee als beleggingsproduct

Chinese thee van een paar gulden uit de jaren ‘80 is nu ongeveer 2.000 euro waard. Door de hoge rendementen wordt beleggen in thee steeds populairder.

De beste pu-er thee wordt geperst in zwarte, ronde schijven. Foto AFP AFP

De oude Chinese heer in het Si Chuan restaurant in Singapore neemt met gesloten ogen een slok van zijn thee. Hij slurpt voor de smaak flink veel lucht mee, alsof hij een exclusieve Bordeaux proeft. De warme drank pruttelt in zijn mond en hij concentreert zich op de smaken. Dan volgt voor het bedienend personeel een bevrijdend knikje. Ja, dit is uitstekende thee. Maar dat mag ook wel voor een pot van een paar tientjes.

Wat Fransen hebben met wijn en Belgen met bier, dat hebben Chinezen met hun cha. Ze consumeren enorme hoeveelheden van de groene of geelbruine volksdrank en hebben er een hele cultuur omheen gebouwd. Vaak komt hun kopje gewoon uit de supermarkt, maar bij speciale gelegenheden staat er bijzondere thee op tafel. Bepaalde restaurants, zoals Si Chuan, hebben zelfs een theemenu om uit te kiezen, alsof je om de wijnkaart vraagt. Een van de meest beroemde theesoorten is de milde en donkere pu-er, dat volgens de Chinezen zelfs allerlei medicinale eigenschappen bezit.

Net als sommige wijn wordt de betere pu-er nog lekkerder (en dus duurder) naarmate hij ouder is. Pu-er die in de jaren tachtig werd geoogst, is in bepaalde gevallen nu pas op dronk en peperduur. Dat betekent een goed rendement bij beleggen in thee. Thee uit de tijd van Don Johnson, Duran Duran en big hair kost per 250 gram rond de 2.000 euro, bij een investering toentertijd van een paar gulden. Maar ook jongere pu-er laat al goede beleggingsresultaten zien. Thee die in 2002 voor 6 Singapore dollar (2,80 euro) over de toonbank ging is nu al rond de S$ 60 (28 euro) waard, een rendement van bijna 50 procent per jaar. Het is daarom niet verwonderlijk dat steeds meer Chinezen in thee gaan beleggen.

De vooruitzichten voor beleggers zijn dan ook goed. Pu-er is afkomstig uit een gelijknamige vallei in de Chinese provincie Yunnan. Vergelijkbare thee van buiten het gebied mag niet zo heten. Alle pu-er die wordt verkocht in Taiwan, Singapore, China en andere landen, moet dus op die ene plek worden verbouwd. Nu al klagen importeurs buiten China dat ze te weinig krijgen van de Volksrepubliek. Prijzen zullen dus snel toenemen, zeker nu deze thee in het westen is ontdekt als een afslankmiddel.

Ook gespecialiseerde winkels in Nederland verkopen de thee, of kunnen het bestellen. Maar niet alle pu-er is geschikt om te bewaren. Deze theesoort wordt in tien kwaliteitsklassen verkocht en alleen de drie beste klassen worden beter met de jaren. De thee in deze kwaliteitsklassen is geperst in zwarte ronde schijven en is voorzien van een officieel certificaat met productiedatum en klasse, de piau. Blijf ver van baksteenvormige bruine thee, die is van de laagste kwaliteit. „Koop de beste thee die je je kunt veroorloven”, adviseert een verkoper van de Pek Sin Choon theehandel in Singapore – het walhalla van pu-er. „We hebben prachtige thee voor S$100 (46 euro) per kilo, die over twintig jaar heerlijk op dronk is.” Bewaren doe je de thee het beste op een donkere, koele plek. „Juist mensen in gematigde landen kunnen pu-er makkelijk opslaan. Kelders zijn geschikt, mits niet vochtig.”

Dan begint het grote wachten. Hoe lang? Je kunt de markt timen en al na een paar jaar verkopen als de prijzen hoog zijn. Het beste rendement behaal je volgens de specialisten na een jaar of vijftien, als de smaak van de thee nog fris is. Daarna proef je steeds meer ‘herfsttonen’. Er zijn, net als bij wijn, liefhebbers die daar extatisch van worden en een klein kapitaal neertellen voor pu-er die een halve eeuw heeft kunnen rijpen.

Verkopen doe je de pu-er bij een goede theehandel in een stad met een grote Chinese gemeenschap. In Taiwan en Singapore is er zelfs een levendige handel via internet. Maar ook een stad als Londen kent tegenwoordig genoeg liefhebbers. Ook op deze plek is zich nu langzaam een markt voor thee aan het ontwikkelen.

Uiteraard is beleggen in thee risicovol, net als investeren in andere bederfelijke waar. Vooral schimmel is een groot risico. Daarnaast is er geen dagelijkse markt voor dit product. Maar de kleine inleg, gekoppeld aan de mogelijke snelle waardestijging maken het een leuke en ook smakelijke diversificatie van een beleggingsportefeuille. In het ergste geval zet je van je inleg een kopje thee.

    • Philip Dröge