Eén enkel fragment uit ‘het Journaal’, anno tsunami

In Thailand aangekomen was ik verbaasd over hoe heerlijk ik het er vond. Natuurlijk, ik had hoge verwachtingen gekoesterd over met mijn billen bloot melk drinken uit een kokosnoot (dit kon op de stranden van Thailand en werd zelfs sterk aangemoedigd door de lokale horeca-ondernemers), maar ik vond het er nog fijner dan ik had gedacht.

Eerlijk gezegd had ik wat sluimerende vooroordelen tegen Thailand. Tegen de toeristen die het land bezochten, bijvoorbeeld. Halverwege mijn reis bedacht ik waarop die vooroordelen gebaseerd waren: op één enkel fragment uit het Journaal, anno tsunami, waarop ik drie dikke rode Britse toeristen bier had zien drinken op een Thais strand waar nog tsunamilijken werden geborgen. Die Britse toeristen hadden zich niets van al dat lijkengeberg aangetrokken; hun vakantie was nu eenmaal geboekt en zij gingen nu lol maken en bier zuipen. Tijdens mijn reis realiseerde ik me dat ik eigenlijk had verwacht dat ik dat soort verschrikkelijke types zou aantreffen op het strand. Maar die waren er dus niet.

Mijn andere vrees betrof de Thaise bevolking zelf: ik was bang dat die bevolking, zoals in veel arme, warme landen, heel gedienstig zou zijn, en dat ik mij daardoor zeer ongemakkelijk zou voelen, wat zou resulteren in het aankopen van allerlei nutteloze Thaise wajangpoppen om mijn white woman’s schuldgevoel te bestrijden. Ook deze angst bleek onterecht. De Thaise bevolking is namelijk opvallend zelfverzekerd, humoristisch en bijdehand, en nooit te beroerd om je langdurig uit te lachen.

Ik noem maar een typisch Thaise uitlachsituatie: een Thaise masseuse vouwt mij krachtig dubbel en ik roep: „It hurts!” Waarop zij luid begint te lachen en al haar collega-masseuses erbij roept om mij, log wit mens, in mijn heikele positie te zien liggen. Ook lachen de Thai je uit als je iets meer eten bestelt dan het standaard bordje rijst; een voorgerecht en een hoofdgerecht, bijvoorbeeld. De ober roept dan dat je zeker wel van eten houdt en dat je dik bent. Dit alles op een vriendschappelijke manier.

Thailand is het enige land in Zuidoost-Azië dat nooit gekoloniseerd is geweest (bron: Lonely Planet Thailand Islands and Beaches), en mijn theorie is dat de Thai daardoor hun zelfverzekerdheid en humor hebben behouden. Hoe het ook zij: een volk dat kan koken, mij krachtig kan dubbelvouwen en me op gezette tijden uitlacht, is een volk naar mijn hart.