TRAGE THUISBIOSCOOP

Films kijken in high-definition is zoveel leuker dan een gewone dvd, zeggen de fabrikanten. Maar voegt Blu-Ray echt iets toe aan de huiskamer?

Het was een aanbieding die je niet kunt weigeren. ‘Geachte journalist, de Blu-Ray Group plaatst een maand lang een high-definition televisieset bij u thuis. Maar u hoeft er geen stuk over te schrijven.’ Echt niet? Echt niet. Gewoon kijken? Alleen kijken.

Een paar dagen later brengt de koerier een stapel dozen voor de ‘Blu-Ray Ambassadeur’. De huiskamer van de ambassadeur puilt opeens uit met een 40 inch Sony lcd-tv en een Blu-ray speler (BD-SP1) en een PlayStation 3 van hetzelfde merk.

Blu-ray is de HD (high-definition)-versie van de dvd: op de schijven staan speelfilms met meer pixels en betere beeldkwaliteit. De dvd-opvolgers komen alleen tot hun recht op speciale afspeelapparatuur en een moderne tv. Blu-Ray’s concurrent heet HD-DVD. Beide systemen bestrijden elkaar op leven en dood en daardoor is de afspeelapparatuur snel betaalbaar geworden. Voor een paar honderd euro kijk je al High Def.

Kijkvoer

Blu-Ray en HD-DVD zijn al een paar jaar te zien op elektronicabeurzen. Altijd op manshoge beeldschermen, altijd met flitsende sportbeelden of adembenemende landschappen. Maar thuis is vooral de tergende traagheid van de speler adembenemend. Tijdens het opstarten gaat minstens een minuut voorbij met alleen de mededeling Power On in beeld. Dan pas verschijnt er een beginmenu. En dan moet het laden en inlezen van de film nog beginnen.

Een tweede koerier brengt de ambassadeur een grote doos met kijkvoer: zestig films, allemaal in een vrolijk blauw hoesje. Jammer genoeg lust de BD-SP1 Blu-Ray speler ongeveer een kwart van de schijven niet. De films worden niet herkend, of lopen vast na het eerste menu. Terwijl ze wel prima afspelen in de PlayStation 3 spelcomputer, die ook over een Blu-Ray lezer beschikt.

Haviksogen

Bij de films die wel werken is het beeld indrukwekkend. Wie met z’n neus bovenop het scherm zit kan zich vergapen aan prachtige kleurverlopen en ragfijne details. Maar in een gezonde Hollandse huiskamer staat de tv vaak drie of vier meter van de kijker. Op zo’n afstand kunnen alleen haviksogen het verschil nog zien tussen high-defini-tion film of een gewone dvd. Tenzij je een extra groot scherm op hangt, met een beelddiagonaal van meer dan 42 inch. Of beter nog: een high-definition projector.

Toshiba kon voor deze vergelijking niet zo snel een HD-DVD-speler laten aanrukken, maar LG stuurde de Super Multi Blue Player. Deze speler kan overweg met HD-DVD én Blu-Ray films en kostte daarom tijdens zijn introductie vorig jaar bijna duizend euro. De LG is echter veel te lawaaierig. Onbestemd gerommel en gerammel van het loopwerk hoort niet thuis in die prijsklasse.

En als je dan toch, met het pistool op de borst, moet kiezen voor een high-definitionspeler? Dan toch maar de Sony Playstation 3. Tijdens zijn introductie vorig jaar was dit de duurste spelcomputer aller tijden (600 euro), en tegelijkertijd de goedkoopste Blu-Ray-speler. Dankzij z’n krachtige processor reageert de PlayStation 3 sneller dan andere spelers, is muisstil en weigerde tijdens de test geen enkele film. En dat hij kan gamen, is mooi meegenomen.

    • Marc Hijink