kwesties@nrc.nl

Op de oproep om ervaringen te beschrijven met scholieren en hun huiswerk reageerden 26 lezers. Hieronder volgt een selectie. ‘Zeuren, boos worden en complimenteren helpt niet. Verander de gekte van deze tijd.’
Illustratie Olivia Ettema Ettema, Olivia

De jeugd van tegenwoordig

Over ‘de jeugd van tegenwoordig’ heeft elke volwassene altijd wat te melden. Toen, nu en over 50 jaar nog steeds. Elke tijd kent zijn gekte en met die gekte kent elke jongere in elke tijd zijn kwalen.

Er zijn tijden waarin jongeren ineens (te) revolutionair zijn, en hippie, feministisch of antikernwapens, en tijden waarin jongeren (te) lui en onzelfstandig zijn. In die laatste tijd leven we nu.

Ik ben een meisje van 15 jaar, doe gymnasium, had een citoscore van 550 en 3 tekorten op mijn laatste rapport. En geloof me, jongeren zijn niets anders dan wat de omgeving hun maakt. In mijn klas wordt net zo hard gepraat over de verkiezingen in Amerika als over die leuke jongen. Jongeren reageren nu eenmaal sneller op prikkels. Terwijl je halverwege de twintigste eeuw nog een vulpen voor je verjaardag kreeg, krijg je nu een iPod. Ouders hebben de toekomst van hun kinderen in eigen handen. Zeuren, boos worden en complimenteren helpt niet. Verander de gekte van deze tijd.

Emma Boumans

Multitasken

Wij prijzen ons gelukkig geen vierde kind te hebben gekregen. Het laat zich aanzien dat wij bij de vierde al het huiswerk zelf hadden kunnen doen of waarschijnlijk de hele middelbare school opnieuw moeten gaan volgen.

De oudste hoefde nooit geholpen te worden.De middelste zit op haar gemakje op de mavo en doet ook eigenlijk alles zelf, haar hebben we alleen in het brugjaar in lichte mate en onder protest harerzijds geholpen. De jongste zit in de brugklas, die heeft een en ander nog niet echt begrepen.

Als ik thuiskom van mijn werk zit hij met al zijn boeken en schriften om zich heen verzameld te wachten aan de keukentafel. „Mam, wat doen we eerst, jij mag kiezen, Frans of wiskunde.”

Mijn keuze hangt af van wat er gekookt gaat worden. Of misschien is het wel zo dat de maaltijdkeuze van het huiswerk afhangt maar dit is niet nader onderzocht. Pasta’s en ratatouille laten zich uitstekend combineren met vreemde talen terwijl stamppotten floreren op exacte vakken. Overbodig te zeggen dat macaroni -met -wiskunde dus niet binnen te houden is.

Als de jongste te kennen geeft overhoord te willen worden, draaien we de rollen om en zit ik aan de keukentafel terwijl hij raspt, schilt en roerbakt.

Dit arrangement bevalt ons beide uitstekend, we halen goede cijfers en eten ook nog eens verrukkelijk. Bovendien leert hij dat hij als aankomend man óók het multitasken meester is. Zijn eventuele toekomstige partner mag mij dankbaar zijn!

Inmiddels zijn we en half jaartje verder en doet hij alles zelf, bijna.

A. Exterman

Voor welgestelden

Net zoals men met zijn verpeste hond naar de hondentraining gaat, zo nu ook met onopgevoede kinderen naar de huiswerkklas. Hiermee wordt goed onderwijs, net als honderd jaar geleden, weer iets voor de welgestelden.

De vakbekwame docenten verlaten nog vaker dan nu al het reguliere onderwijs, waardoor dit nog slechter wordt. Dit is beslist geen oplossing! Onderwijs moet een overheidstaak blijven.

Het komt er op neer dat de leerlingen meer uren school krijgen. Dit kan dan beter op de eigen school en met de eigen leraren gebeuren. En dat moet natuurlijk betaald worden, met een grotere bijdrage van de welgestelde ouders.

Gerard J.M.Dudink

Naschoolse opvang

Is huiswerkbegeleiding niet vaak een verkapte vorm van naschoolse opvang? Op dagen dat beide ouders werken is er geen vorm van naschoolse opvang beschikbaar voor jongeren tussen de 12 en 17 jaar, die dat zelf waarschijnlijk ook niet zouden willen (‘kinderachtig’). Huiswerkbegeleiding is dan een prachtig compromis voor ouder en kind: de ouder weet waar het kind uithangt, het kind vindt ‘huiswerkbegeleiding’ best wel stoer klinken en tegen de tijd dat ouders en kinderen thuiskomen is het werken voor beiden gedaan, met betere cijfers als bonus....

Maaike Kamps

IQ van 151

Twee jaar geleden zat ik samen met een moeder op de vensterbank te wachten totdat de schoolbel ging. „Wat krijgen die kinderen tegenwoordig toch al veel huiswerk”, verzuchtte ze. Huiswerk? Ik wist van niets. „Sinds wanneer heb jij huiswerk?” vroeg ik aan mijn negenjarige dochter.

„Dat heb ik niet. Huiswerk is voor kinderen die niet in de klas opletten. Ik hoef dat niet te doen of denk jij soms dat ik niet oplet?’. Het eindigde in ruzie.

En twee weken later zaten we bij de huisarts ook weer eens ruzie te maken. „Jij moet maar eens getest worden”, zei hij vastberaden tegen mijn dochter en vier weken later zat ik met open mond op de bank met de testresultaten. Mijn dochter had een i.q. van 151.

Ze zit nu op een andere school en doet mee aan het plusgroepje. Het gaat stukken beter. Ze begrijpt nu dat je ook wel eens je best moet doen. Dus wordt er af en toe huiswerk gemaakt. Echt veel structuur zit er nog steeds in maar we maken er geen ruzie meer over.

Laatst ging het weer even mis. „Oh mama, ik heb een geschiedenistoets vandaag. Helemaal vergeten!”

„Is het moeilijk?” vroeg ik.

„Nee, niet echt, het gaat over de 17e eeuw over de stedendwinger enzo.” „Dan moet je er maar gewoon het beste van maken.” „Ja”, zei ze. „Maar mama ik ga straks toch echt naar een school waar ze huiswerkbegeleiding hebben hoor!”

Zoiets had ik ook al bedacht en ik heb de school al uitgekozen.

Anna Bavinck

No fun

Scholen zijn te veel bezig met het creëren en in stand houden van hun imago. In veel gevallen wordt de keuze voor een school door de kinderen gemaakt en daar waar dit niet zo is hebben de kinderen er een grote invloed op. De scholen hebben er dus belang bij over te komen als een instelling waar kinderen vooral veel fun zullen beleven. Zijn ze eenmaal binnen gelokt. dan moeten de gewekte verwachtingen worden waargemaakt.

Hier ontstaat nu het probleem. Huiswerk maken, woordjes leren etc. wordt door leerlingen niet echt als fun ervaren, dus beklagen ze zich over leraren die eisen stellen op dit gebied. De school ziet zich nu genoodzaakt het conflict, dat ouders met hun kinderen niet aangaan, ook te vermijden en laat de docent in de kou staan. Erg vervelend voor de ouders die nu juist iemand nodig hebben om, vanuit een andere gezagsverhouding met hun kind, wel de discipline af te dwingen die nodig is om tot een goed resultaat te komen.

Ik zou dus zeggen: scholen, durf je verantwoordelijkheid weer te nemen; ouders, durf de grote verantwoordelijkheid van een schoolkeuze van de 12-jarige schoudertjes van uw kind af te halen.

J. Tielens

Moeten en mogen

Niet alleen voor het maken van huiswerk geldt dat de oorsprong van het probleem ligt in het Moeten in plaats van het Mogen. Als van jongsaf aan worden onze kinderen vaak begeleid met het regime van Moeten. Je Moet je jas aan, je Moet naar bed, je Moet naar school, je Moet lief zijn voor je zusje, je Moet opschieten anders kom je te laat, etc.

De oorzaak hiervan ligt in de toegenomen druk die gelegd wordt op ouders maar ook op de scholen. Voor ouders zijn hun kind vaak het ideaalbeeld van datgene wat zij zelf tekort gekomen zijn. We Moeten nu ook meer dan vroeger of Mogen en kunnen we meer?

Uiteindelijk gaat het om de boodschap in de vorm van toestemming die gegeven wordt. Dus je Mag je jas aan, je Mag naar school, je Mag je huiswerk maken. Zo zal het kind zich meer uitgenodigd voelen om met zijn toekomst bezig te zijn.

Hoewel ik huiswerkinstituten een warm hart toedraag, omdat zij goed werk verrichten voor kinderen waarbij het echt noodzakelijk is, kan ik mij niet aan de indruk onttrekken dat de spiegel die het kind de ouders voorhoudt in rekening gebracht wordt.

Monica van Leersum-Burgman

    • Maaike Kamps
    • Monica van Leersum-Burgman
    • Emma Boumans
    • A. Exterman
    • Gerard J.M.Dudink
    • J. Tielens
    • Anna Bavinck