Het ongevaarlijke koekje

Volgens VWA-woordvoerster Johanna Besteman kunnen de meetwaarden van de kankerverwekkende stof acrylamide, die zich onder andere bevindt in kinderkoekjes, niet per merk worden genoemd wegens `de Wet Bescherming Persoonsgegevens` (`Het ongevaarlijke koekje`, W&O 23 februari). De consument heeft het recht om te weten in hoeverre dit in het voedsel zit wat hij tot zich neemt! Hoezo Wet Bescherming Persoonsgegevens? En wie beschermt de consument dan? Wiens belang weegt er nu eigenlijk zwaarder?

Enkel een bedrijf dat acrylamiderijk voedsel produceert heeft belang bij het achterhouden van deze meetgegevens. Ik zou levensmiddelenbedrijven hierbij dan ook willen oproepen deze waarden juist wel te publiceren. De consument weet dan waar hij aan toe is en zal de producenten van acrylamidearm voedsel én hiermee ook zichzelf belonen. Natuurlijk staat de producent van de hierboven besproken kinderkoekjes niet te springen om zijn 1.630 microgram acrylamide op de verpakking te zetten, maar als er in het schap nog maar één soort kinderkoekjes pronkt zonder deze info is het doel ook bereikt zullen we maar zeggen. Het kan toch immers niet zo zijn dat alleen de medewerkers van de VWA een bewuste vrije voedselkeuze kunnen maken?