Heilig boek

Zoals iedereen nog schijnt te weten waar hij was toen de Twin Towers in New York werden aangevallen, zo weten veel schakers nog waar ze waren toen ze voor het eerst het boek My 60 Memorable Games van Bobby Fischer zagen.

Voor mij was het tijdens een weekendtoernooi in 1969 in Islington, een wijk van Londen. Een paar Engelse schakers kwamen de speelzaal binnen met hun pas verworven schat. Ze hadden het boek gekocht bij de grote boekhandel Foyles, op de eerste dag dat het verkrijgbaar was.

Ik had geen tijd meer voor Foyles, maar ik nam me voor om meteen op maandag naar een schaakboekhandel in Amsterdam te gaan. Dat deed ik ook, maar ze hadden het nog niet!

Kort daarna kreeg ik het natuurlijk toch in handen, maar de schaakliefhebbers in de Sovjet-Unie waren slechter af. Van de Russische vertaling werden maar 100.000 exemplaren gedrukt, veel te weinig, en nog jaren later werd er daar om het heilige boek gevochten.

Volgens de Amerikaanse grootmeester Larry Evans, die de inleidende verhaaltjes bij de partijen schreef, was het er bijna niet van gekomen. Na twee jaar werk wilde Fischer afzien van publicatie en de drukproeven in lood op steen die er al waren, in zijn appartement opslaan voor later. Evans zei dat hij gek was. Die loodzware platen zouden door zijn vloer zakken en de buren beneden kunnen doden. Toen zei Fischer: ‘Ach, de wereld loopt toch op zijn eind, laten we maar publiceren.’

Oplossing: 1. La4-d7. Dit is de enige manier voor wit om zijn materiële voordeel te behouden. Zwart gaf op, want na 1...Dxd7 2. Txg6+ zou hij zijn dame verliezen.

    • Hans Ree