Perzische boodschapper

In de jongste aflevering van de serie Ik krijg altijd gelijk die elke maandag op deze pagina verschijnt, gingen we in op het gegeven dat mensen sneller geneigd zullen zijn om je je zin te geven als je ze daarvoor een reden aanreikt – zelfs als die reden helemaal nergens op slaat. We lichtten dit fenomeen uitgebreid toe met voorbeelden uit wetenschappelijk onderzoek.

Op de website meldden zich verschillende mensen die onze conclusies onderschreven. Er was echter ook de nodige kritiek van bezoekers die niet zozeer de boodschap bekritiseerden als wel de boodschappers. „Is dit een serie overtuigen zonder inspanning?”, zo vroeg één van hen zich af. Een ander: „Er is veel wetenschappelijk onderzoek dat deze column weerlegt. Maar dat halen jullie niet aan. Zo kan ik mijn gelijk ook halen!” Welk wetenschappelijk onderzoek hij precies bedoelde, vertelde hij er niet bij.

Het meest opmerkelijk was echter de volgende reactie, waarin de bezoeker de strekking van de column enerzijds onderschreef maar er anderzijds een grond in zag voor kritiek op de auteurs. „De meeste mensen hebben inderdaad een hekel aan argumenten en vinden dingen gauw goed, zolang je maar niet te veel van ze vraagt. Ik heb er daarom begrip voor dat de schrijvers weinig moeite hebben gedaan voor de column.”

Met andere woorden: we hebben betoogd dat overtuigen soms weinig moeite hoeft te kosten, en daaruit volgt dat we weinig moeite hebben besteed aan de column waarin we deze informatie hebben vervat. Bestond hier niet een woord voor? Associatie of zoiets…?

Nog maar een week eerder hadden we betoogd dat de boodschapper vaak met de boodschap wordt geassocieerd. We hadden daarbij verwezen naar de Perzische boodschapper uit de oudheid, die om die reden werd gedood als hij slecht nieuws bracht. Je ziet: het werkt. We zijn nu zelf de Perzische boodschappers geworden.

Reageren kan op nrcnext.nl/ikkrijgaltijdgelijk

Maandag deel 18 van deze serie