Nog niet rijp voor boerkini

Een wekelijkse verkenning naar de grenzen van de slechte smaak.

Smaaknieuws uit eigen land. Vorige week werd een moslimvrouw het Zwolse Hanzebad uitgestuurd. Zij had zich tijdens een regulier openingsuur in boerkini te water begeven. Zwembaddirecteur Hans Meijer: „De andere badgasten blijven weg, men neemt aanstoot aan dergelijke lichaamsbedekkende badkleding”.

De boerkini (bikini + boerka = boerkini) is de perfecte oplossing voor moslimvrouwen met een zwemprobleem, ontworpen door de Libanees-Australische Aheda Zanetti. Het lijkt op een lange wetsuit met een ingebouwde hoofddoek in de kap, maar zit losser rond de leden. De boerkini wordt gemaakt van speciale stof, droogt snel en plakt niet aan het lijf. In tegenstelling tot een boerka blijft het gezicht geheel vrij. De prijs van een boerkini ligt tussen de 130 en 150 euro, maar dan heb je ook wat.

In het zwembad te Almelo kwamen eind vorig jaar al klachten over boerkini-overlast. De zwembadbaas ter plaatse wist de klagers af te poeieren. Staatssecretaris Jet Bussemaker (Sport) zei naar aanleiding van dit incident dat de boerkini bijdraagt aan de integratie van moslimvrouwen in de sport. Maar nu bleek dat Zwolle nog niet rijp was voor de boerkini.

De Zwolse boerkini-uitdrijving was een menselijk drama. De 26-jarige Zwolse Liselotte Buitelaar had een zwempakprobleem sinds ze zes jaar geleden besloot moslima te worden. Tot voor kort moest ze als toeschouwer vanuit het zwembadrestaurant naar het zorgeloze gebadder van haar man en zoontje kijken. Hartverscheurend. Ze zwom zo graag.

Met de boerkini dacht Liselotte dus na zes jaar eindelijk óók in het water te kunnen. Na vijf minuten werd ze er weer uit gefloten. Man boos, jongetje huilen, je wenst het niemand toe. Maar ze pikte het niet.

Op naar ChristenUnie-wethouder Janco Cnossen, verantwoordelijk voor Zwolse sport. Cnossen probeerde haar af te poeieren door het „een zaak tussen het zwembad en deze mevrouw” te noemen. Dat werkte niet. Alle landelijke kranten schreven er over, items in journaal, media-aandacht tot in België en Engeland. En zo kon het gebeuren dat de boerkini dusdanig hot to handle werd voor Cnossen, dat deze zich haastte de zwembaddirecteur te dwingen gezamenlijk met hem te verklaren dat de boerkini toch mocht.

Een mooie boerkini-uitspraak op Libelle.nl: „Wat kunnen mensen elkaar toch aandoen met dat gedoe over wat wel en niet hoort”. Zo is het maar net. Zwolle is door de eeuwen heen een eiland van tolerantie in zwartenkousenland geweest. Men is nu gezwicht met het oog op landelijk gezichtsverlies. Wethouder Cnossen, triomfantelijk: „Boerkini’s zijn vanaf nu in Zwolse zwemwateren tijdens reguliere uren toegestaan”.

Maar het aanvankelijke verzet tegen boerkini-badderen is zorgwekkend. Is Zwolle niet eigenlijk nog steeds een eiland, zij het nu van intolerantie? De goede smaak van omringende zwemwaterbeheerders blijkt namelijk veel rekkelijker. Men deed onderzoek. Badmeester Tijhof in het van Calvijn-inkt druipende Kampen: „Wij zijn Zwolle niet, Liselotte is welkom”. Het bad te Nunspeet, diep in de bible-belt: „Geen probemen.” Zwembad met den Bijbel te Staphorst: „Boerkini mag.” Zwemparadijs Wezep: „Géén bezwaar.” Maar laten we niet te streng zijn. Zwolle is om, Zwolle is niet langer fout in de boerkini-oorlog.

Moeten we dus concluderen dat heel Nederland tolerant is als het gaat om de toelating van de boerkini in de Nederlandse oppervlaktewateren? Helaas, er is reden hieraan te twijfelen. Enschede ligt dwars. Er is weliswaar nog geen moslima die zich aan de badpoorten heeft gemeld, maar het Bestuur der Enschedese Zwembaden heeft alvast keihard uitgesproken dat moslims die „in een duikpak” willen zwemmen er tijdens de normale uren niet in komen. Denigrerend.

Waarom doen die chloorwaterbestuurders zo lelijk? Er is maar één antwoord. Ze zijn bang voor hun portemonnee. Dit is het angstschema: Goede smaak, aanstoot, wegblijven, kassa leeg. Nederland heeft nog een lange weg van boerkini-rijping te gaan.