Het dagelijks leven in een raamwerk van snapshots

Zouden ze door hebben gehad dat ze bespied werden, de zes vrouwen die nu levensgroot aan de muur van de Amsterdamse galerie 2x2projects hangen? Op 7 november 2007 verlieten ze nietsvermoedend de modewinkel van Abercrombie & Fitch New York. Met de blik op oneindig en een papieren tas aan de arm passeerden ze de camera van de Nederlandse fotograaf Hans Eijkelboom.

Al meer dan vijftien jaar maakt Eijkelboom vrijwel dagelijks snapshots van voorbijgangers, steeds aan de hand van een opvallende overeenkomst in kledingstijl. New York is, met zijn brede, volle trottoirs, natuurlijk het ideale werkterrein voor een straatfotograaf. Eijkelboom maakte er fraaie reeksen foto’s van skaters met ontbloot bovenlijf of mannen in regenjassen. Maar het mooist zijn toch die vrouwen op Fifth Avenue. Omdat ze zo gelukzalig de winkel uitlopen. En omdat de afbeelding op hun tas, een blote meisjesbuik in spijkerbroek, bijna naadloos overgaat in hun eigen lichaam. Om dat soort toevalligheden is het de straatfotograaf te doen.

Ook de andere twee exposanten op deze tentoonstelling, Peter Cleutjens en Katrin Korfmann, kozen de straten van grote steden als Amsterdam, New York en Berlijn als decor voor hun foto’s. Cleutjens en Korfmann schieten, net als Eijkelboom, net zo heimelijk, geheugenkaarten vol met foto’s, die ze vervolgens in rasters of reeksen presenteren. Vandaar ook dat 2x2projects hun werken onder één noemer presenteert: Serial Photography.

De foto’s van Cleutjens, in een raamwerk van drie keer vier snapshots, zijn als storyboards voor korte films. Op Stadhouderskade (2007) zien we een fietser die op een regenachtige dag het opspattende water van een voorbijrijdende auto ontwijkt. Op Bilderdijkstraat (2006) tilt een vrouw een Digros-tas op, terwijl achter haar het winkelmeisje een sigaret rookt. Handelingen van nog geen seconde, waarin haast niets gebeurt maar toch veel te zien is. Hoort die boze man nu wel of niet bij de vrouw met de tas? Loopt ze expres te treuzelen? Hebben ze ruzie?

Het werk van Katrin Korfmann wijkt enigszins af van de documentaire aanpak van de andere twee. Ook zij maakt ontelbaar veel foto’s van mensen in de openbare ruimte, maar ze smeedt die op zo’n manier aan elkaar dat ze weer één geheel lijken. Febo (2008) toont bijvoorbeeld een eindeloze muur van frikandellen en bamiballen achter glazen ruitjes - een flatgebouw van snacks. Voor 1,5h toys (2008) fotografeerde Korfmann tijdens een verloren uurtje op Schiphol alle voertuigen die ze onder zich, op het platform, voorbij zag rijden. De KLM-blauwe cateringwagens en bagagekarretjes zien eruit als Dinky Toys. Alsof ze samen een dansje op het asfalt opvoeren.

Serial Photography. T/m 20 maart in 2x2projects, Veemkade 350, Amsterdam. Wo t/m za 13-18u. Inl: www.2x2p.com