Boulez en Messiaen magisch bij het KCO

Klassiek Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. David Robertson. Gehoord: 28/2 Concertgebouw Amsterdam. Herh: 29/2.

Een bijzondere kans gisteren bij het Koninklijk Concertgebouworkest voor pianiste Patricia de la Vega. Als orkestpianist staat ze meestal niet in de schijnwerpers. Dirigent David Robertson was enthousiast over de Notations (1978-87, 1997) van Pierre Boulez, dat hij haar vroeg om van de uitgevoerde delen steeds eerst de originele pianoversie uit 1945 te spelen.

De la Vega speelde poëtisch, helder en waar nodig gedecideerd. De afwisseling met de georkestreerde versies ontsteeg zo het louter educatieve – eerder was sprake van een harmonieuze verbinding tussen het allerkleinste (piano alleen) en het allergrootste (meer dan honderd man orkest).

Robertson dirigeerde met een brede dynamiek, vol dreigende, soms wat ondoordringbare orkestklanken. Toch werd het niet zo opwindend als toen Boulez het hier in september zelf nog dirigeerde, met uitzondering misschien van het als laatste gespeelde, heksenketelachtige tweede deel.

In Poèmes pour Mi (1936-37) van Boulez’ leermeester Messiaen maakte sopraan Measha Brueggergosman een onvergetelijk KCO-debuut. Ze heeft een diep dreigend laag en een intens gloeiend hoog, terwijl ze tegenover het orkest – dat voluit, maar niet altijd even geconcentreerd speelde – bijna overal voldoende volume had.

Een moment van magische extase klonk in het schijnbaar eindeloos rondcirkelende ‘Alléluia’ dat het eerste gedicht besluit. Messiaen, honderd jaar geleden geboren, wist hoe hij de tijd even stil kon zetten.

Rectificatie / Gerectificeerd

Correcties en aanvullingen

Pianiste

In de recensie Boulez en Messiaen magisch bij het KCO (Kunst, 29 februari) is de verkeerde pianiste genoemd. Het was Ana Sánchez Donate en niet Patricia de la Vega .