Paranoid Park

Gus Van Sant (55) filmde het prachtige Mala noche en de overbodige remake Psycho. Hij maakte het duizelingwekkende Elephant en nu het sfeervolle, maar minder krachtige Paranoid Park. De vergelijking tussen de laatste twee films dringt zich snel op. Net als Elephant (2003) speelt Paranoid Park zich af in de benauwde wereld van de highschool. Ook in Paranoid Park staat een gewelddadige gebeurtenis centraal. En net als in Elephant heeft de film een elliptische vertelstructuur, waarbij scènes steeds terugkeren en steeds nieuwe betekenis krijgen.

Hoofdpersoon is Alex, een jongen van zestien met alle onzekerheden die bij zijn leeftijd horen. Hij zoekt wanhopig naar zijn plaats in de wereld, druk schrijvend in zijn dagboek en aansluiting zoekend bij de skaters op de heftigste skateplek van de stad, Paranoid Park. Kan hij eigenlijk wel goed genoeg skaten? Maar ook: is hij eigenlijk wel verliefd op zijn tamelijk dwingende vriendin? Ze gaan met elkaar naar bed zonder zichtbaar plezier aan hun seksuele première te beleven.

Alex, een loom en grungy type gespeeld door Gabe Nevins, raakt betrokken bij een mysterieus ongeval op een rangeerterrein. Worstelt Alex met zijn eigen schuldgevoel of met de angst dat hij moet boeten voor iets wat hij zichzelf niet aanrekent?

Dat is tegelijkertijd het mooie en het onbevredigende van Paranoid Park: je geraakt nooit echt bij Alex. Alles blijft hangen in de sfeer om hem heen en die sfeer is vervreemdend. Het camerawerk van Christopher Doyle is strak en helder en contrasteert daardoor sterk met de bijna gewichtloze beelden die Rain Kathy Li maakte van het skaten. Voeg daarbij het gebruik van de filmmuziek die Nina Rota voor Fellini componeerde en je hebt een eigenzinnige, maar niet geheel geslaagde film.

Regie: Gus Van Sant. Met: Gabe Nevins, Jake Miller.