Gelieve hier geen raketten op Israël af te vuren

Palestijnse militanten vuren raketten op Israël vaak af op plekken waar mensen wonen.

De omwonenden willen dit niet. ‘Wij zijn worden geraakt door het antwoord van Israël.’

Een paar dagen geleden stopte een auto voor theehuis Café Dubai in het noorden van de Gazastrook. Drie mannen in bivakmutsen stapten uit en begonnen Qassamraketten uit te laden. „Ze wilden pal voor ons café die dingen afvuren”, vertelt Wasfi Abu Shidk (53), de eigenaar van het theehuis. „Ik ben naar ze toe gegaan om te vragen of ze dat niet een eindje verderop konden doen.”

Maar de militanten lieten zich niet wegsturen. Wasfi’s oudste zoon greep een raket en schroefde de ontsteker eraf. Een vechtpartij brak uit en de vrouwen van de nabijgelegen huizen kwamen gillend de straat op. „Toen ze een raket op het lanceergestel hadden gemonteerd heb ik me erop gegooid en het projectiel omklemd.” Uiteindelijk pakten de militanten hun spullen op, reden 200 meter verder, vuurden een raket af en vluchtten snel weg. Dit keer kwam er geen vergelding van Israël. „De raket ontplofte in de lucht en heeft Israël nooit gehaald”, zegt de uitbater smalend.

Wekelijks, zo niet dagelijks, komen militieleden naar deze omgeving om raketten af te vuren over de twee kilometer verder gelegen grensmuur met Israël. Meestal schieten ze vanaf het braakliggende terrein tegenover Wasfi’s café of vanuit de ruïne op de hoek van de straat die door Israëlisch tegenvuur is kapot geschoten. Maar soms lanceren ze de raketten gewoon vanaf de straat. „Wij zijn dan vaak degene die geraakt worden door het Israëlische antwoord.” Wasfi zet daarom altijd iemand op de uitkijk. „Als ze zien dat er mensen buiten staan, rijden de strijders meestal door.”

De verschillende Palestijnse militiebewegingen in de Gazastrook begonnen in 2001 met het beschieten van de Israëlische steden Sderot en Ashkelon en de nabijgelegen kibboetsen met zelfgemaakte raketten. De ongeleide projectielen treffen zelden doel. In zeven jaar zijn er in totaal 14 dodelijke slachtoffers gevallen aan Israëlische zijde. Maar het aantal gewonden ligt aanzienlijk hoger. Gisteren nog werd een jonge inwoner van Sderot gedood bij een raketaanval.

Het komt vaker voor dat omwonenden de veelal jonge militanten wegjagen uit hun buurt. Suhail (23), een strijder van de Islamitische Jihad, heeft dat aan den lijve ondervonden. Een maand geleden kreeg hij klappen van buurtbewoners in het noordoosten van de Gazastrook. „Natuurlijk vinden de mensen het niet leuk als we raketten komen afvuren bij hun huizen”, zegt hij tijdens een ontmoeting. „Maar we hebben beschutting nodig, want in het open veld worden we afgeknald.” Vrijwel dagelijks worden Palestijnse milities uitgeschakeld door Israëlische waarnemingsvliegtuigjes, doelgeleide mortiergranaten of nachtelijke grondinvallen.

Toch kunnen de militiebewegingen in de Gazastrook op brede steun van de bevolking rekenen. Vrijwel niemand veroordeelt de raketbeschietingen op Israël. Ook Wasfi niet. „De raketten zijn het enige middel dat we hebben om verzet te plegen. Het zorgt ervoor dat de Israëliërs ook in angst leven en dat ze niet moeten denken dat wij zomaar opgeven”, aldus de vader van zes kinderen. Zoals veel lotgenoten hoopt hij op een staakt-het-vuren en de opheffing van de Israëlische blokkade van de Gazastrook die nu al acht maanden voortduurt en de lokale economie te gronde heeft gericht.

Met zijn gezin leeft Wasfi van de opbrengst van Café Dubai op de begane grond van het huis dat hij in 1991 zelf bouwde. De klandizie bestaat uit studenten van de nabijgelegen Al-Quds-universiteit en jongelui uit de buurt. In grote rode pluche stoelen zitten jongens te lurken aan de waterpijp. De televisie toont muziekclips van wulpse Egyptische en Libanese zangeressen. Aan het plafond hangen discobollen en gekleurde neonlichten. Op de muur zijn palmbomen geschilderd en achter de bar hangt een grote poster van het Keukenhof.

Wasfi toont de kogelgaten die een Israëlische Apachehelikopter in zijn café en de bovenliggende verdiepingen heeft geschoten in reactie op raketbeschietingen. De huizen van zijn twee broers zijn in een Israëlische vergeldingsactie met de grond gelijk gemaakt. Zijn dochter Seraj (11) heeft ernstige brandwonden in haar gezicht van een granaatscherf van een Israëlisch projectiel dat vlakbij haar neerkwam toen ze in de achtertuin speelde. „Mijn jongste kinderen doen het in hun broek als ze horen dat er weer een raket wordt afgevuurd. Ze weten wat er komen gaat.”

„Wat moet ik doen? Een bordje buiten zetten: gelieve hier geen raketten af te vuren?” Ze zullen me als landverrader oppakken. We liggen van twee kanten onder vuur”, zegt hij. „Als ik de strijders vraag of ze ons zullen compenseren als de Israëliërs onze huizen in puin schieten, reageren ze boos. Ze zeggen: Wij riskeren ons leven en jij zeurt over een paar opgestapelde stenen? Is jouw huis en jouw leven meer waard dan het onze?”

„Als ze vastberaden zijn zit er niets anders op dan achter in het café te wachten tot het allemaal voorbij is. Als de Israëliërs niet binnen vijf minuten terugslaan, weten we dat de kust weer veilig is.” Wasfi zegt het meeste last te hebben van de Islamitische Jihad en de Volksverzetscomités, een verzameling kleine milities. De Qassambrigades van de fundamentalistische Hamasbeweging houden naar zijn zeggen meer rekening met de mogelijke gevolgen voor de Palestijnse burgerbevolking.

Niets wijst er dan ook op dat Hamas aan populariteit verliest sinds het vorig jaar juni de macht greep in de Gazastrook, waarop Israël het gebied afgrendelde. De Israëlische strategie om de Palestijnse bevolking tegen Hamas op te zetten, lijkt niet te werken. „Hamas is de enige verzetsbeweging die een echte vuist kan maken”, aldus Wasfi die er overigens aan toevoegt nooit een fan van de fundamentalistische ideologie te zijn geweest. Café Dubai is bepaald niet naar de smaak van de puriteinse beweging. Hamasagenten kwamen een maand geleden nog langs om te zeggen dat er niet meer gekaart mocht worden. Ook kreeg Wasfi te horen dat hij om 9 uur ’s avonds de deuren moet sluiten. „Veel maakt het niet uit”, zegt hij. „De klanten zijn dan toch al vertrokken. Iedereen weet dat er dan raketten worden afgevuurd. Daar gaan ze niet op zitten wachten.”

Bekijk een filmpje van het lanceren van Qassamraketten:nrcnext.nl/links