De natte droom van Wilders op z’n Deens

How to Get Rid of the Others (de Filmfreak)Te koop voor 14,95 euro.Te zien: vanaf 28 februari in de Melkweg Amsterdam

How to Get Rid of the Others (de Filmfreak)Te koop voor 14,95 euro.Te zien: vanaf 28 februari in de Melkweg Amsterdam

Eigenlijk zouden we het W-woord niet meer moeten gebruiken. Maar deze week staat het levensgroot op de site van de Melkweg in Amsterdam. Melkweg Cinema vertoont vanaf gisteren namelijk parallel aan de dvd-uitbreng van de film de extreme Deense politieke satire How to Get Rid of the Others, of in hun eigen bewoordingen: de ‘natte droom van Geert Wilders’.

In keiharde realistische beelden spiegelt regisseur Anders Rønnow Klarlund een onvervalst ‘what if’-scenario voor. Wat als de onvrede van de kleine luiden er van de ene op de andere dag toe leidt dat alle nietsnutten en parasieten (lees: kunstenaars, uitkeringstrekkers, allochtonen, invaliden, rokers, idealisten en dromers) in een afgelegen school bijeen worden gedreven om te worden afgemaakt? Welkom in het Denemarken van 2007, kort nadat de linksige (dat is het driedubbelgedraaide politiek incorrecte van de film) ‘Nieuwe Kopenhagen Criteria’ zijn ingegaan: je bent alleen je voortbestaan nog zeker als je iets nuttigs voor de wereld hebt betekend.

Dvd-distributeur de Filmfreak houdt het beschaafder en haalt William Shakespeares beroemde verzuchting uit Hamlet erbij: ,,There is something rotten in the state of Denmark.’’ En hoe! En of! Dat kun je daar na het bekijken van How to Get Rid alleen maar aan toevoegen. Niet alleen ‘rotten’ in de post-Wilderse dystopie die de film schetst, maar ook in het hier en nu. Want anders zouden niet jaar na jaar de bentgenoten van Lars von Trier bij Zentropa Film het belangrijk vinden om harde cynische politieke hekelfilms de wereld in te slingeren.

Duidelijk is in ieder geval dat de Denen kunnen wat hier in Nederland nog niet zo lukt: snel, spits, scherp actuele politieke spotfilms maken die de controverse niet schuwen. How to Get Rid of the Others neemt een aantal legitieme vragen over de grenzen van de sociaal-democratische verzorgingsstaat en voert ze tot in het extreme door. Regisseur Anders Rønnow Klarlund voert mensen ten tonele die bereid zijn om zo’n beetje alles te doen om hun eigen hachje te redden.

Extra cynische kanttekening: als je je kunt beroepen op zingevende factoren als religie, mythe of filosofie dan heb je een streepje voor. Tja, dat hoorden we de Nederlandse minister-president onlangs ook beweren.