Hoger geboortecijfer kan vergrijzing opvangen

`De Nederlander is een kostenpost` (NRC Handelsblad, 20 februari). Een erger voorbeeld van het doorgeslagen boekhoudersdenken in Nederlandse politiek en beleidsvorming is haast niet denkbaar. Ook een gerespecteerd instituut als het CPB lijkt steeds meer te vervallen in de rol van de nationale boekhouder dan van centraal (macro-) economisch planbureau, waarvoor het ooit is opgericht.

De onontkoombare conclusie is, dat Nederland een failliete boedel is, die we maar zo snel mogelijk moeten liquideren: verkopen aan de meestbiedende en met ons allen emigreren. Of we besluiten maar op zo kort mogelijke termijn collectief uit te sterven. Dan kosten we tenslotte niets meer.

De referenties aan de dictatoriale bevolkingspolitiek in het Roemenië van Ceaucescu zijn mijn inziens helemaal niet aan de orde. Wat onze boekhouders vergeten, is dat een verhoging van het geboortecijfer van de huidige 1,7 naar het structureel evenwichtige 2,1 kinderen per vrouw (vervangingspercentage) binnen 20 jaar leidt tot een structurele vergroting van het arbeidsaanbod en daarmee tot een structureel hogere economische groei. Daarmee kunnen we de geleidelijk wegvallende aardgasbaten compenseren zonder dat de belastingtarieven omhoog moeten. We hoeven dan ook niet over te gaan tot arbeidsimmigratie, die per saldo ook geld kost. Een structureel hoger geboortecijfer betekent uiteindelijk dus minder problematiek als gevolg van vergrijzing in de komende 20 jaar, dan bij een onveranderd of verder dalend geboortecijfer het geval is. Derhalve instemming met de voorzichtige conclusies van minister Rouvoet dat we gebaat zijn met een structurele verhoging van het geboortecijfer.