Anti-Wildersstudie en ruzie: drukke dag voor SP

Een uitgebreide anti-Wildersanalyse, ruzie met de voorzitter van de Tweede Kamer en een eenzame strijd in de senaat. Het was gisteren een drukke dag voor de SP.

Nadat partijleider Jan Marijnissen afgelopen weekend op een partijraad al had uitgehaald naar de PVV-leider, publiceerde het wetenschappelijk bureau van de SP gisteren een themanummer van zijn blad Spanning onder de titel Wat Wilders Wil. Kamerlid Ronald van Raak leverde een paar bijdragen aan het blad. Het werd tijd, zegt hij, om eens duidelijk te maken „wat je krijgt als je op Wilders stemt”. Ook bij Pim Fortuyn heeft zijn partij zo’n analyse gemaakt. Van Raak: „Bij zulke eenlingen is het voor de kiezer vaak moeilijk om te achterhalen waar ze voor staan.” De SP wil ook heel duidelijk maken dat „er geen grotere afstand is dan die tussen de PVV en de SP”. Media en collega-politici willen nog wel eens suggereren dat de partijen elkaar overlappen. Niets is minder waar, aldus Van Raak: „Wij staan echt voor een diametraal andere wereld.”

De aandacht voor de PVV betekent niet dat aartsrivaal PvdA uit het vizier van de SP is. Toen Kamervoorzitter Gerdi Verbeet Marijnissen gisteren tijdens het vragenuur niet aan het woord wilde laten, verweet de SP-leider haar dat zij haar eigen PvdA meer spreektijd geeft. „Werkelijk schandalig”, vond Marijnissen . Zo schandalig dat hij nog lang doorfoeterde nadat Verbeet zijn microfoon had uitgezet. Iets later was het weer raak. Ronald van Raak wilde een aanvraag voor een spoeddebat van de PVV over de politie-CAO steunen, maar lardeerde die steun met kritiek op minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken, PvdA). Dat moest Van Raak maar bewaren voor het debat, zei Verbeet, en voordat het Kamerlid zijn zin kon afmaken, had zij hem het woord al ontnomen.

Aan de overkant van het Binnenhof stond diezelfde Ter Horst op dat moment tegenover de boze senator en fractievoorzitter Tiny Kox van de SP. Hij had, zeer ongebruikelijk, de minister naar de Eerste Kamer geroepen omdat zij interne SP-regels over het kiezen van senatoren in een brief ongrondwettelijk zou hebben genoemd. Kox baseerde zich op berichten in de media die niet bleken te kloppen. Dat ook de ambtenaren van Ter Horst de brief op de website van het departement verkeerd begrepen bleken te hebben, was betreurenswaardig, zei de minister. Maar de faux pas van het ambtenarenapparaat leverde Kox geen steun op. Zijn collega-senatoren vonden dat hij vooral tijd verspilde, en de brief gewoon zelf beter had moeten lezen.