De curves van een overname

Het is al weer een tijdje terug dat effectenhandelaar Van der Moolen met een positief bericht het nieuws haalde. In mei 2006 meldde het bedrijf een financiële meevaller van ruim 10 miljoen euro, wat de winst over het eerste kwartaal van dat jaar veiligstelde.

Maar verder beheersen vooral de rode cijfers de berichtgeving over het oude handelshuis uit Amsterdam in de laatste jaren. Vrijdag kwam het bedrijf met vervroegde cijfers over 2007. Die waren, opnieuw, niet best: een voorlopig verlies van ruim 80 miljoen euro. Ongeveer evenveel als het jaar ervoor werd verloren.

Voornaamste oorzaak ligt in de VS. Een fraude in het verleden, operationele verliezen en afschrijvingen op de inmiddels afgestoten activiteiten op de New York Stock Exchange kostten al tientallen miljoenen dollars.

Twee voor eigen rekening sjoemelende handelaren leidden in 2004 tot een schikking met de Amerikaanse justitie van 58 miljoen dollar (toen 47 miljoen euro). De twee medewerkers werden veroordeeld tot zes maanden celstraf. In dezelfde affaire betaalde Van der Moolen nog eens 8 miljoen dollar aan gedupeerde beleggers. In een andere zaak, in verband met het uitlenen van aandelen, betaalde het bedrijf een boete van 3,5 miljoen dollar. In 2006 kreeg Van der Moolen ook nog een fiscale aanslag van ruim 40 miljoen euro voor de kiezen.

Midden in het migrainedossier in de VS trad in 2006 een nieuwe topman aan, de toen 44-jarige Richard den Drijver. Hij probeerde snel schoon schip te maken, door eerst de raad van bestuur te herschikken en daarna de bloedende handel in New York af te stoten. Dat Van der Moolen nog steeds gebukt gaat onder de afwikkeling hiervan, moet knagen. Grote schoonmaken zijn vaak pijnlijk, maar moeten niet te lang duren.

Tegelijkertijd heeft Den Drijver persoonlijk weinig reden tot mopperen. Hij was bij Van der Moolen binnengekomen via de overname van zijn eigen handelshuis Curvalue. De betaling daarvan verliep getrapt: in eerste instantie zo’n 31 miljoen euro. Later volgden nog twee nabetalingen, die afhingen van toekomstige resultaten van de nieuwe dochter. Die vielen tegen, want Van der Moolen moest in 2006 10 miljoen euro afboeken op Curvalue. Toch kregen de voormalige aandeelhouders, waarvan Den Drijver met 79 procent de grootste is, uiteindelijk nog zo’n 13 miljoen uitgekeerd.

Begin vorige maand werd de laatste betaling verricht. Dat moet beleggers in Van der Moolen tegen de borst stuiten, want zij zagen hun aandelen sinds de overname van Curvalue met ruim 60 procent dalen. Eén gevoelsmatige gerechtigheid: Den Drijver kreeg via de zogeheten earn out-constructie voornamelijk in aandelen betaald.

Philip de Witt Wijnen