Arthur Russell

,,Arthur Russell is vooral bekend als experimentele discopionier. Ik assisteer bij het samenstellen van een cd met nagelaten werk, dat juist veel meer met country en folk van doen had. En dat van dezelfde man die zulke vreemde, fascinerende disconummers in elkaar zette. Wat hij ook maakte, disco, intieme liedjes met uitsluitend cellobegeleiding, folk, gecomponeerde ensemblemuziek of wat dan ook: het heeft bijzondere eigenschappen waar ik maar niet de vinger op kan leggen. Het blijft typisch Russell. Dat leerde mij dat je heel goed allerlei verschillende soorten muziek kunt maken, iets waar ik vroeger vaak aan twijfelde. Zolang je er maar genoeg van jezelf in stopt.”

Jens Lekman is een jonge Zweedse indie-muzikant met al een fiks aantal ep’s en bijna evenveel stijlwendingen op zijn naam. Zijn eerste echte album Night Falls Over Kortedala bevat speelse liedjes vol kleurrijk bijeengesamplede arrangementen, met opmerkelijke teksten die heel goed over het snijden van avocado’s of het nut van een astma-inhalator kunnen gaan. Hij is te zien in de documentaire Wild Combination: A Portrait Of Arthur Russell van Matt Wolf, die onlangs draaide op het Berlijnse filmfestival. Tijdens een bizarre vakantiereis raakte hij geobsedeerd door de muziek van componist, producer en cellist Arthur Russell (1951-1992), door de bevriende beatdichter Allen Ginsberg omschreven als ‘buddhist bubblegum music’.

,,Na mijn eindexamen kwam ik min of meer per ongeluk terecht in de Moezelvallei, op een soort wijnproefreis met allemaal ouderen. Ik voelde me daar erg eenzaam en triest, maar mijn wandelingen door dat toch wel prachtige landschap met die bijzondere muziek van Russell op de koptelefoon, gaven me een indrukwekkende schoonheidservaring. Ik verbrandde wel mijn nek op die manier, daar heb ik nog een liedje over geschreven.

,,Russells muziek paste goed bij de eenzame puber die ik toen was, zijn muziek straalt iets solitairs uit. Ik ben liefst op mezelf, zo maak ik mijn muziek. In Melbourne, waar ik sinds kort woon, mag ik graag alleen per metro en de bus de stad doorcrossen, luisteren of mijn muziek ook in die omstandigheden spannend blijft. Dat is precies wat Arthur deed met zijn muziek, in de metro van New York of op de veerboot naar Staten Island. Als je liedje in zo’n lawaaierige omgeving met allerlei prikkels overeind blijft, moet het wel iets hebben.

,,Nadat ik het ouderlijk huis verliet, woonde ik vijf jaar lang in Kortedala, een suffe voorstad van Göteborg. Ik vernoemde mijn album Night Falls Over Kortedala ernaar, maar die liedjes gaan er nauwelijks over. Het was er te saai voor woorden. Arthur Russell groeide ook op in een saaie omgeving, als boerenzoon in Iowa, voor hij naar San Francisco en later naar New York trok. De omgeving heeft zeker invloed op je muziek. Sinds ik in Melbourne woon, klinken mijn liedjes bijzonder relaxt en zomers.

,,Russell heeft in zijn zang een wonderbaarlijk soort lichtheid, precies het effect dat ik nastreef. Dat valt niet mee, want mijn stem is nogal een handicap. Ik kwam laat uit de puberteit, en toen had ik ineens ik zo’n zware, donkere stem. Als ik niet uitkijk, is het alsof je een mug met een atoombom te lijf gaat. Die associatie heb ik nou altijd met crooners, van dat Las Vegas-volk. Zo zie ik mezelf helemaal niet. Ik probeer me juist in te houden, die atoombom te ontmantelen, en te zoeken naar de lichtheid die ik hoor in de stem van Arthur Russell.”

Optredens Jens Lekman: vanavond, Doornroosje Nijmegen; 26/2 Paradiso Amsterdam