Column

Tweede garnituur

John Travolta belde me. Hij was boos. Hij zou gast zijn bij Oprah en dat ging op het laatste moment niet door. Dat vond hij nog tot daar aan toe, maar dat hij niet werd afgebeld door Oprah zelf vond hij het ergste. Hij was teruggebeld door iemand van het tweede garnituur, zoals hij een redacteur fijnzinnig noemde.

Meryl Streep had ook al de pest in. Vorige keer zou ze vier minuten praten over een boekje dat een collega over haar geschreven had en uiteindelijk had Oprah er maar twee minuten aan besteed. Ik vertelde dat het inderdaad schande was. Onverdraaglijk zelfs. Tijd voor een slachtoffervereniging. Als ik hem was zou ik de Volkskrant bellen om zijn beklag te doen. Die plaatsen zo’n bericht meteen groot op de mediapagina.

John vroeg hoe ik dat deed als vedette en ik legde hem uit dat ik uitsluitend op het hoogste niveau communiceerde. Als ik de VARA bel dan word ik automatisch doorverbonden met Vera Keur. En het maakt niet uit waar ze is. Of ze nou in een skilift hangt of met een grote neger staat te douchen, als ik bel dan komt ze aan de lijn. En hoe dat met mijn boekjes ging? Die lopen vanzelf. Daar hoef ik geen reclame voor te maken. Niks is sneuer dan dat je op televisie een poging moet doen je boekje te verkopen of je zaaltje vol te lullen!

John was diep onder de indruk. Vooral toen ik hem uitlegde dat hij niet mijzelf aan de lijn had, maar een medewerker van mijn kantoor, die namens mij sprak. Ik kom zelden zelf aan de telefoon. Zelfs niet voor Trix. Daarop legde ik hem uit dat hij mij wel degelijk aan de lijn had en dat dit mijn gevoel voor humor was.

„Who the fuck is Trix?”, vroeg John.

„Onze koningin, die haar baantje te danken heeft aan een socialistische premier, die een tweede smeergeldaffaire van haar vader op een cruciaal moment in de doofpot gestopt heeft.”
„Een tweede smeergeldzaak?” vroeg Travolta verbaasd. Ik vertelde dat het ook om de derde, de vierde of misschien wel de twintigste affaire zou kunnen gaan.

De vader van onze majesteit snaaide en naaide er koninklijk op los. Inmiddels zijn er twee buitenechtelijke kinderen officieel toegegeven, maar als je een beetje oplet in de omgeving van Soest en Baarn dan zie je heel veel vijftigers die op die rare Duitser lijken! Het vermoeden is zelfs dat alles wat in ons land een uniform draagt indirect familie van onze koningin is.

Omdat we het toch over het tweede garnituur hadden vroeg hij of het waar is dat bij het ooit zo grote Ajax Bakircioglu, Colin, Delorge, Kuffour en Urzaiz onder contract staan. Volgens The New York Times hangt er in de kleedkamer een penetrante urinegeur van incontinente bejaarden. Niet te harden voor de jonge spelers, die dan ook allemaal weg willen naar echte voetbalclubs.

Ze gaan zelfs onderzoeken of technisch directeur Van Geel niet betaald is door PSV en Feyenoord om Ajax fundamenteel naar de kloten te helpen. We babbelden nog wat over het feest dat we bij Ajax gaan vieren omdat we binnenkort de tweehonderdste grasmat in de Arena krijgen en dat het met de club zo droef gesteld is dat alleen nog een verzekeringsmaatschappij dit schadegeval de komende jaren wil sponsoren. Iedereen is in dit geval De Verlosser. Toen viel het stil. Doodstil. Ik hoorde een vreemd gegiebel. Ik was er duidelijk ingetuind.

„John?”, riep ik een beetje nerveus, waarna een hard gelach volgde.

Hierop vertelde John dat hij Erik van Muiswinkel was die John Travolta imiteerde. Ik vroeg hem namens de gehandicapte sporters of de Paralympics wel in Peking mochten. Door het bewind van de overheid is er in China namelijk een groot invalidenoverschot. Gunt hij deze verminkte drommels nog een verzetje?

Daarna hing ik naakt op. Naakt? Naakt ja. Ik draag namelijk sinds een week principieel geen kleding meer die door Chinese handen is gegaan en dan blijft er inderdaad niks over.