Koning Haastverkleding

In de komedie ‘Verplichte figuren’ speelt Alex Klaasen een hetero en een tapijtverkoper. Wilfred Takken

„Goh, ik wist niet dat jij zo goed een hetero kon spelen, zei een vriend na afloop van de voorstelling. Een van de rollen die ik speel, is een veertiger die een te jonge maîtresse neemt. Ja, die man is inderdaad hetero. Blijkbaar is dat iets bijzonders voor mij. Meestal speel ik homo’s, vrouwen of dieren. Of mongolen.”

In de muzikale komedie Verplichte figuren heeft komiek en meestertypeur Alex Klaasen (1976) vier hoofdrollen. Naast een hetero in midlife crisis, speelt hij ook een tapijtverkoper met bindingsangst, een Down-kind dat zijn konijn doodmaakt, en een bejaarde die naar Mexico gaat, terwijl zijn vrouw dood wil. De voorstelling – ook met Ellen Pieters en Jelka van Houten – gaat op 29 februari in première in Amsterdam.

Klaasen kwam met het idee voor Verplichte figuren: „Ik wilde een voorstelling met herkenbare, gewone Nederlanders op zoek naar een groots en meeslepend leven. Als ze het geluk vinden, is dat weer te saai, en keren ze terug naar het vertrouwde ongeluk. Ieder personage heeft zijn eigen verhaallijn, maar die snijden elkaar steeds op onverwachte wijze. Ik hou van die filmische losse vorm à la Short Cuts, Magnolia en Alles is liefde.”

Groot succesnummer van Verplichte figuren is het lied dat een homoseksuele tapijtverkoper zingt, terwijl hij in allerhande standjes wordt genomen door een Marokkaanse internetdate. Klaasen: „Volgens mij is het voor het eerst dat het onderwerp anonieme homoseks in een musical zit. Die tapijtjongen is nogal clean op zijn spulletjes, dus hij zingt: ‘Woon mij uit, maar hou alsjeblieft mijn tapijt schoon.’”

Sinds Volgend jaar lach je erom, zijn cabaretprogramma met Martine Sandiford uit 2002, is Klaasen geroemd om zijn perfect uitgevoerde pastiches, parodieën en imitaties, die hem ook in het tv-programma Kopspijkers brachten. „Mensen nadoen heb ik altijd gedaan. Ik heb een overontwikkeld gevoel voor typerende stembuigingen, of bewegingen. Ramses Shaffy bijvoorbeeld, die ik voor Kopspijkers heb gedaan, zingt als een lage geit met overarticulatie. Typerend voor hem zijn de resonerende O’s. Het geheim van de stem zit hem vaak in de klinkers. Marco Borsato heeft van die pathetische A’s. Ik láát je gáán. Dus stopte ik lekker veel A’s in mijn parodie.”

Daarnaast is hij een meester in het spelen van vele dubbelrollen, waarbij hij drijft op zijn talent om met één gebaar of stemmetje razendsnel een type neer te zetten. Voor zijn elf dubbelrollen in de musical Jan, Jans en de kinderen (2005) ontving hij de Johnny Kraaijkamp Musical Award.

„Ik vind het heerlijk om in de coulissen een hele rits haastverkledingen te doen. Noem mij Koning Haastverkleding. In Verplichte figuren draag ik zo'n drie lagen kleding over elkaar. Ik smokkel wel een beetje: de homo en de hetero dragen dezelfde broek.”

Tournee t/m 6 juni. Info www.verplichtefiguren.nl.