‘Hiphop is een alternatieve vorm van verzet’

Ondanks de bezetting wordt er veel muziek gemaakt in de Palestijnse gebieden. Hiphopgroep Ramallah Underground spreekt jong en oud aan. ‘Het is protestmuziek.’

Tijdens de tweede intifadah (opstand) is de stad Ramallah op de Westelijke Jordaanoever door controleposten hermetisch van de buitenwereld afgesloten. De Palestijn Abboud Hashem (20) zit thuis en verveelt zich stierlijk. Terwijl buiten de Israëlische tanks door de straten denderen en de helikopters laag over de huizen scheren, zit hij gevangen. Het Israëlische leger heeft de bevolking bevolen binnen te blijven. Uit verveling schrijft hij zijn eerste raptekst: „Ik kan niet weg, waar kan ik naartoe vluchten? Probeer te ontsnappen en te overleven. Ik zie moord en dood, maar ik ben stil, geen stem.”

Een paar jaar eerder is Hashem, als rapper bekend als Stormtrap bevriend geraakt met Jad Abbas, (rapper Boikutt, 21) en Basel Abbas (Aswatt, 24). Ze wonen in dezelfde straat, gaan naar dezelfde school en delen een grote liefde voor muziek, vooral hiphop en andere elektronische muziek met beats. „Zij maakten net als ik muziek op hun computer. We zijn al snel gaan samenwerken en zetten de MP3’s van onze tracks op het internet zodat onze vrienden ze konden downloaden. Zo werd Ramallah Underground geboren.”

Ramallah Underground is een Palestijnse hiphopgroep die snel furore maakt in de Palestijnse Gebieden en daarbuiten. Stormtrap, Aswatt en Boikutt traden op in Zwitserland, Italië, Verenigde Staten, Frankrijk en Libanon. Begin deze maand stonden ze in de Melkweg in Amsterdam. Hoewel ze nog geen cd hebben uitgebracht, stond hun muziek al op een aantal compilaties. De jongens zien zichzelf in de eerste plaats als producers, hun beats zijn een mix van hiphop triphop en ambient, dromerige elektronische muziek, gekruid met Arabische samples, hergebruikte muziekfragmenten.

Stormtrap en Boikutt zijn tevens rappers. Hun teksten gaan over tal van onderwerpen, zoals ouder worden, familie en liefde, maar vooral over politiek. „Ik rap over politiek omdat 80 procent van het leven in Palestina politiek is”, zegt Boikutt. „Als ik over de liefde rap, gaat het over een meisje waar ik verliefd op ben, maar dat ik niet kan zien door alle controleposten van het Israëlische leger. Als je in Palestina woont, dan adem je politiek.”

Zonder internet zou Ramallah Underground niet hebben bestaan. Het is de levensader waarmee de rappers vanuit de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever met de rest van de wereld zijn verbonden. „Er zijn veel computers in de Palestijnse gebieden dankzij de wildgroei aan ngo’s en bedrijven die ze cadeau doen”, zegt Aswatt. En internet is er volgens hem razendsnel.

Via het web konden ze kennis maken met de nieuwste hiphop en elektronische muziek. Gewoon illegaal downloaden via SoulSeek. Internet zorgde er ook voor dat ze muziek konden maken. Gekraakte versies van Reason en andere programma’s voor het programmeren van elektronica plukten ze van het net. De muziek van Ramallah Underground is gratis vanaf hun website te downloaden. Websites als Facebook en MySpace zijn er voor de promotie: het heeft ze talloze fans en optredens opgeleverd.

Dat de muziek van Ramallah Underground aanslaat, komt ook doordat hiphop een flinke groei doormaakt in het Midden-Oosten, vooral in Libanon, Marokko, de Palestijnse Gebieden en Algerije. Vorig jaar is MTV Arabia gelanceerd en de zender wordt goed bekeken. „Veel Arabische hiphop op MTV is commerciële troep, de teksten gaan meestal over geld, auto’s en blingbling”, vindt Aswatt. „De rappers die wel politieke onderwerpen aansnijden zijn muzikaal niet zo ver ontwikkeld.”

Ondanks de bezetting is er veel muziek in de Palestijnse gebieden. „Veel mensen zijn werkloos”, zegt Stormtrup. „Als ze zich vervelen, pakken ze een instrument om de tijd te doden. De meeste Palestijnse muzikanten spelen traditionele muziek en het is opvallend hoeveel jonge mensen ervan houden.” Maar ook groeit de populariteit van hiphop. „Het is protestmuziek”, verklaart Boikutt. „Onze optredens zijn altijd uitverkocht. Ook bij oudere mensen slaat onze muziek aan. Mijn oom is een goed voorbeeld. Hij houdt helemaal niet van hiphop, hij heeft alleen cd’s van oude bands als The Scorpions. Maar hij vindt ons wel fantastisch, want hij kan zich herkennen in onze teksten.”

De rappers mengen zich niet in het conflict tussen de Palestijnse organisaties Fatah en Hamas. Omdat ze hun verbale venijn bewaren voor de bezetting en de gevolgen daarvan, worden ze niet lastig gevallen door moslimfundamentalisten, denkt Aswatt. „Vorige week verweet een jongen ons dat we op westerse rappers willen lijken, omdat we zoveel met onze handen bewegen tijdens het rappen. Wat een onzin! Alle Arabieren gebruiken hun handen om hun woorden kracht bij te zetten. Maar deze jongen was een uitzondering, meestal hebben we nergens last van.”

Aswatt, Boikutt en Stormtrap studeren nog, maar willen zich na hun studie volledig op muziek storten. „Rappen is een goede manier om negatieve gevoelens te ventileren. Het is een alternatieve manier om ons te verzetten tegen de Israëlische bezetting. Veel Palestijnen voelen zich machteloos, niet in staat om iets aan hun situatie te veranderen. Hiphop is een manier om je sterk te voelen. Als de beat door de boxen pompt en je rapt er moeiteloos overheen, dan voel je je even machtig.”

Aswatt: „Natuurlijk zijn wij allemaal slachtoffer van de bezetting, maar dat hoeven we niet te accepteren. Het is één ding om slachtoffer te zijn en iets anders om je daarnaar te gaan gedragen.” Boikutt vult aan: „Het is frustrerend om te leven met alle vernederingen en beperkingen van onze vrijheid. Maar uit verveling kun je ook muziek gaan maken, zoals ik mijn eerste tekst schreef. Het is een manier om van iets negatiefs iets positiefs te maken.”

www.ramallahunderground.com