Elke dag hetzelfde

eenstemmig lied voor veel te veel veelstemmig koor, met stoelen, tafels,slagwerk, bellen, blazers

ELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEE

LKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEEL

KEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELK

EDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKE

DAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKED

AGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDA

GHETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAG

HETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGH

ETZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHE

TZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHET

ZELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZ

ELFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZE

LFDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZEL

FDEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELF

DEELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFD

EELKEDAGHETZELFDEELKEDAGHETZELFDE

Wim Hofman (1941) tekent, dicht, schrijft en schildert ‘wrochtsels’, ‘stolsels’ en ‘plaatjes’ – voor kinderen en volwassenen. Zijn werk is absurd, geestig en een tikje pessimistisch. Voor zijn boek Zwart als inkt ontving hij in 1998 de Gouden Griffel.