Beukende akkoorden van Adams in vijf tempolagen

cd klassiek

John Luther Adams: Red Arc/Blue Veil. ****

„Een tsunami van geluid”, noemt de Alaskaanse componist John Luther Adams zijn compositie Dark Waves (2007) zelf. In december was het werk in de originele bezetting voor orkest en elektronica te horen tijdens een indrukwekkende ZaterdagMatinee.

Adams maakte ook een versie voor twee piano’s en elektronica, die minstens zo overweldigend is, maar tegelijk ook doorzichtiger. Op de toppen van harmonisch aanzwellende en wegebbende golven van pianotonen en -timbres rollen heldere arpeggio’s mee.

Adams’ muziek – op deze cd voortreffelijk gespeeld en opgenomen – fascineert doordat met minimale middelen en uiterste consequentie fantastische akoestische complexen worden gegenereerd; soms meer drone-achtig, soms strakker geritmiseerd.

De basis bestaat vaak uit niet meer dan primaire ritmische verhoudingen: in Among Red Mountains (2001) beuken akkoorden afkomstig uit vijf verschillende tempolagen door elkaar heen. Het resultaat klink kaal en rücksichtslos, ergens tussen willekeur en ondoorgrondelijkheid.

Red Arc/Blue Veil (2001) heeft dezelfde natuurkracht, maar is herbergzamer. De tsunami is nog maar een beekje, dat kabbelt, en soms wat wilder stroomt. Het slagwerk glinstert vriendelijk in de zon.