De oorlog zit hem in ’t bloed

John Rambo. Regie: Sylvester Stallone. Met: Sylvester Stallone, Julie Benz, Graham McTavish. In: 79 bioscopen.

In de herfst van zijn carrière laat Sylvester Stallone (61) nog eenmaal zien waar zijn kracht ligt. Na de sentimentele wijsheden uit deel zes van de Rocky-reeks van ruim een jaar geleden, voegt de regisseur/acteur nu een nieuw hoofdstuk, een vierde om precies te zijn, toe aan zijn Rambo-reeks. Dit personage is door de tijd niet verzacht. John Rambo is geen restauranthouder geworden zoals Rocky Balboa. Rambo zwerft nog altijd als een wolf door de jungle en de eerste woorden die hij uitspreekt zijn een welgemeend ‘fuck you’, en voor wie het dan nog niet heeft begrepen volgt even later een even hartgrondig ‘fuck the world’. De gespierde bruut met de scheve mond voelt zich het meest thuis als hij alleen in de vrije natuur is, met pijl en boog en een license to kill.

Stallones John Rambo is van zo’n simpele doeltreffendheid dat je de film bijna goed gaat vinden. In nog niet eens anderhalf uur stoot Rambo weer een handvol woorden en een paar grommen uit. Verder maakt hij vooral mensen dood.

Met zijn woorden en grommen stemt Vietnamveteraan Rambo in met het verzoek van een groepje missionarissen om bijbels, voedsel en medicijnen Birma in te smokkelen. De spullen zijn bedoeld om het onderdrukte Karen-volk te helpen. Niet dat zij Rambo iets kunnen schelen, hij doet het enkel en alleen voor missionaris Sarah. Als zij niet terugkeert uit Birma, zal Stallone haar moeten redden. Hij doet dat met een groepje nihilistische huurlingen, die hem eerst niet serieus nemen. Maar als hij er eentje op de korrel heeft genomen en daarbij een redevoering over de zin van het leven heeft afgestoken – „Live for nothing or die for something” – mag hij toch mee.

De Birmese soldaten zijn verkrachters, sadisten en pedofielen, dus zij mogen worden uitgeroeid, met pijlen, kogels, bommen of de blote hand. Rambo wil eigenlijk ophouden met vechten, maar, hee, wie probeert hij daarmee voor de gek te houden? Niemand, en zichzelf al helemaal niet. Hij raakt in een soort trance met beelden uit zijn verleden. Alle doden achtervolgen hem en vertellen hem hetzelfde: Je bent soldaat, John Rambo, oorlog zit je in het bloed.

Het zijn echo’s van de klassieke western, met zijn ambivalente houding tegenover de moordlustige held. Je hebt ze nodig om de boel op te ruimen, maar met ze leven kun je niet. Stallone is de moderne variant op de John Waynepersonages uit The Searchers of The Man Who Shot Liberty Valance. Zonder hun pistolen wordt het goede niet bereikt, maar zij mogen met het bloed dat aan hun handen kleeft niet meegenieten van dat goede. John Wayne krijgt het meisje niet nadat hij haar heeft gered en zo moet ook John Rambo toekijken hoe Sarah weer veilig in de armen van haar geliefde valt.