André Rouvoet en de tafel van vermenigvuldiging

Wil Rouvoet, gedachtig aan Genesis 1:28, dat we ons wat kwieker voortplanten?

U kent de tekst. In de nieuwste vertaling luidt ze: ‘Wees vruchtbaar en word talrijk, bevolk de aarde en breng haar onder je gezag.’ Klinkt gemoedelijk. De vertaling van 1637 (die bij André thuis werd gelezen) drukt het in vier woorden iets dwingender uit: ‘Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt’. Dat duldde geen tegenspraak

Van cijfers was in het Oude Testament nog geen sprake. Ze waren in Gen. 1 tenslotte pas met z’n tweeën, en dat mocht van God wel wat meer worden. Volgens de laatste demografische gegevens krijgen Nederlandse vrouwen gemiddeld 1,7 kinderen. Rouvoet zou volgens teletekst een geboortecijfer van 2,1 ‘ideaal’ vinden. Dus: vermenigvuldigt.

Of had de meest christelijke van de twee vicepremiers (niks ten nadele van de christelijkheid van Wouter Bos natuurlijk!) iets anders bedoeld dan bij teletekst werd begrepen? Daar las ik:

‘Minister Rouvoet voor Jeugd en Gezin vindt dat Nederlanders best meer baby’s mogen krijgen. In een interview met de gratis krant De Pers zegt hij dat een hoger geboortecijfer nodig is om de kosten van de vergrijzing op te vangen.’

De kosten van de vergrijzing.

Daar zou de God van het eerste bijbelboek verwonderd van hebben opgekeken, want in Zijn dagen werden de mensen nog gauw zes-, zeven- of achthonderd jaar, ze vermenigvuldigden zich tot op hoge leeftijd, en de Schrift spreekt nergens van specifieke ouderdomskosten.

Maar los daarvan. Zelf ben ik een stuk ouder dan de modale babyboomer, dus niemand kan mij de schuld geven van Provo, de Maagdenhuisbezetting of Den Uyl. Daar staat helaas tegenover dat ik als vergrijzer elk onbewaakt ogenblik zwaar kan gaan drukken op het samenlevingsbudget, als ik het niet al doe. Maar wie garandeert Rouvoet dat de bejaarde last zal worden verlicht als een jonge generatie nog vanavond begint aan haar vermenigvuldiging? Tegen de tijd dat de kinderen die daar het gevolg van zijn aan hun eerste belastingaangifte toe komen, ben ik toch zeker al hoog en breed dood, en zijn de kosten van de vergrijzing toch zeker weer tot bijna nul gezakt?

Ik had natuurlijk de deur uit gekund om te kijken wat Rouvoet precies in De Pers had gezegd. Maar dat ging me te ver. Ik vind dat zulke kranten pas echt de naam gratis verdienen als ik ze ’s ochtends bij het ontbijt in bed aangereikt krijg door een allochtone bezorger, die daar vervolgens niet de voorwaarde aan kan verbinden dat ik hem in januari een euro moet geven voor z’n nieuwjaarswens.

Later op de dag hoorde ik Rouvoet overigens in alle toonaarden ontkennen dat hij zich ooit aan geboortepolitiek had willen wagen. Natuurlijk, verzekerde hij, is het aan mijn vrouw en mij om over gezinsuitbreiding te beslissen. Maar het is aan de overheid, dus aan hem, om op onze keuzes en op die van het hele volk, te anticiperen.

Ze kunnen om de pot piesen, hoor, in de christelijke politiek. Waarom noemt André een geboortecijfer van 2,1 nou ‘ideaal’ als hij bezweert dat ons kindertal hem inderdaad geen bliksem aangaat, al zouden we ons omhoog vermenigvuldigen tot een gemiddelde van 7,9. Of omlaag tot 0,1?

Of is dát ’t? Rouvoet is voorzover ik de tel heb bijgehouden de vierde christelijke Nederlander in één jaar tijd die over een wenselijk kindertal begint. De vorige drie waren zo eerlijk om er bij te zeggen dat de moslims ons anders met hun konijnengedrag over het hoofd dreigen te groeien.

Zeg dat dan óók, André! Dan weten de kinderen dat ze vanavond niet voor de aardigheid met elkaar naar bed gaan, maar voor God, Nederland en Oranje.

Lees alle columns van Blokker op nrcnext.nl/blokker