Twintig jaar politiek falen in het onderwijs

Hulde aan Dijsselbloem en de zijnen. Na 20 jaar wordt in een samenhangend geheel aangegeven hoe fout de politieke aansturing is geweest van het onderwijsbeleid (NRC Handelsblad, 13 februari). De aanbevelingen zouden het tij ten goede moeten keren. De betrokken politici zijn inmiddels vertrokken. Maar wie er nog wel zijn, zijn de duizenden ambtenaren bij het ministerie die de politieke opdrachten hebben uitgevoerd. Zijn zij nog wel in staat om zich van nu af aan te beperken tot hoofdlijnen en het aangeven van de kaders? Zijn zij wel in staat om de uitvoering aan die kaders te toetsen zonder zich daarbij te bemoeien met de (wijze van) uitvoeren zelf? In de aanbevelingen wordt daarover niets gezegd. Wanneer Doekle Terpstra in de uitzending van Pauw & Witteman van 13 februari de nodige vraagtekens zet bij de uitvoering van de aanbevelingen, denk ik dat hij dit aspect voor ogen heeft. Dit temeer daar hij doelt op soortgelijke problemen bij andere beleidsterreinen en daarbij uitdrukkelijk de gezondheidszorg noemt. Ook in de ruimtelijke ordening en de volkshuisvesting komen dergelijke problemen voor. Het zou het kabinet sieren om de aanbevelingen ook van toepassing te verklaren op deze beleidssectoren. Het zal niet alleen het besturen op hoofdlijnen bij de overheid bevorderen, maar ook het gebruik van ervaring, deskundigheid en enthousiasme in de uitvoering versterken.