De nieuwe Voltaire

Tip voor alle rijstebuikjes die naar Europa willen, maar de oversteek per sloep niet aandurven: trap eens wat open deuren over een godsdienst in. Bijvoorbeeld dat ze „onderdrukkend” is, of „vrouwonvriendelijk”. Zeg erbij dat je het goed bedoelt („emancipatie!”, „verlichting!”) en simsalabim, de poorten der Franse Republiek openen zich als mossels in een snelkookpan. Wat zeg ik? Je wordt business class ingevlogen met Sarkozy Air (allemaal Carla Bruni-stewardessen) en op een staatsbanket tot „nieuwe Voltaire” gedoopt.

Goede vergelijking: Voltaire en Ayaan Hirsi Ali. Het enige verschil is – voor zover ik weet – dat Voltaire een monumentaal oeuvre, baanbrekend gedachtegoed en imposante intellectuele nalatenschap had, en Hirsi Ali alleen een kutjeugd. Oeps, excuse my French. Ik bedoel natuurlijk: ze had het bepaald niet gemakkelijk thuis.

Maar een groot dénker?

Dat is geen diskwalificatie. Het zijn immers de intellectuelen die de zaak-Ayaan onnodig compliceren. Zij doen alsof Hirsi Ali een messias is die werd verdreven door een natiestaat op drift. Terwijl ze zelf uit Nederland is vertrokken. „Ik ga dooh”, zei ze toen. Weet u nog? „Ik ga dooh.” Dat is Somalisch voor carrière maken.

En floep, daar stond ze: op de rode loper bij de Oscars.

Het is die vreemdsoortige sterrenstatus die ons doet vergeten wat de werkelijke kwestie is, namelijk dat iedere burger onvoorwaardelijke bescherming van de overheid verdient. Wie bedreigd wordt, mag adequate maatregelen verwachten – publiek figuur of niet. Dat recht verschaft hij zich met blauwe enveloppen. Wie Ayaans beveiliging moet betalen, is dus niet eens im Frage. Die ís al betaald.

Leuker kan ik het niet maken, wel makkelijker.

Trouwens, deze belofte is na te lezen in ieder paspoort. „We request all authorities of friendly powers to afford the bearer of this passport every assistance and protection which may be necessary.” Nu heb ik er toevallig twee – de ene ondertekend door Bea, de ander door Condi Rice. Het staat in allebei. Dus ik verzeker u: dat Nederland en Amerika in een potje pingpong om een mensenleven elkaar de aansprakelijkheid toeschuiven, is pure plichtsverzaking en schaamteloze huichelarij.

Dat bedoelen ze blijkbaar met ‘dubbel paspoort’.

Rob Wijnberg