We zijn al bijna het Italië van het Noorden geworden

Had er nog een Nederlandse regering gevormd kunnen worden als er gisteren verkiezingen zouden zijn gehouden?

Nee.

Ik hou me met de conditionellen nog even op de vlakte, want de jongste peiling werd aan het eind van week 7 afgesloten. Dat was 15 februari. En het is de vraag of toen al helemaal tot iedereen was doorgedrongen dat de k...-Marokkanen in Rabat ons land wilden uitroepen tot een mohammedaanse provincie, dat de arrogante premier van Turkije (getrouwd met een hoofddoekje) assimilatie van Nebahat Albayrak ‘een misdaad tegen de menselijkheid’ durfde noemen, en dat de rabiate moslims uit Teheran godbetert van ons eisen dat we nú al die tekenfilm, of wat het ook zal worden, van Wilders verbieden.

’t Moet niet gekker worden, hoor je weleens zeggen. Toen Nederlanders in de loop van het weekeinde de gevaren in volle omvang hadden onderkend, kan zich vervolgens best een aardverschuiving in hun electorale voorkeur hebben voltrokken.

Maar gisteren was het dus nog zo dat CDA (35), Partij van de Arbeid (25) en ChristenUnie (8) met bij mekaar 68 zetels lang geen meerderheid meer zouden hebben.

En dan reken ik het de verliezers nog schappelijk voor, omdat ik de cijfers hanteer van de Politieke Barometer. Ik had ze ook op de optelsom van Maurice de Hond kunnen trakteren, en dan was de coalitie met (32), (20) en (7) op een armzalig totaal van 59 gekomen.

Waarom heeft Wouter Bos vorige week in ’s hemelsnaam een feest gegeven waar iedereen inferieure bubbelwijn moest drinken omdat de penningmeester anders geen geld meer zou hebben gehad om Wouke van Scherrenburg te betalen die immers na haar ING-successen voor schnabbels van minder dan een halve ton de deur niet meer uitkomt? Moet te maken hebben gehad met de oude nederlagenstrategie.

Hoe zou Balkenende, als er gisteren verkiezingen waren geweest, nog met een toonbare ploeg op Huis ten Bosch hebben kunnen aankomen? Om politiek al is het maar enigszins in z’n eigen buurt te blijven, zou hij natuurlijk niet bij Jan Marijnissen (in beide peilingen 20 zetels) kunnen aankloppen, noch bij de PVV of het nieuwe Leefbaar Nederland van Rita Verdonk. Maar zou hij dan een beroep moeten doen op GroenLinks, D66 en de Partij van de Dieren samen? Want met één partner uit die garnituur zou hij het nog steeds niet redden. Bij de Barometer, die Femke Halsema als de grootste van (christelijk) klein links tipt, zou het nipt met GroenLinks lukken. Maar niet bij Maurice, ofschoon die GroenLinks heel royaal tot 11 zetels laat komen, en D66 zelfs tot 8. Maar een mens moet er toch niet aan denken dat Pechtold in Balkenende V weer ergens minister van moet worden?

Onder deze omstandigheden dringt een vergelijking met Italiaanse toestanden, zich gauw op. Maar wáren onze toestanden maar Italiaans! Berlusconi wint straks meerderheid genoeg om zich geen zorgen te hoeven maken. Maar wij?

Zelfs een rechts blok krijgen we hier niet van de grond. Beide opiniepeilers laten Rutte en Wilders op 16 en 14 zetels steken. Bij De Hond, die altijd wat hysterischer te werk gaat, haalt Verdonk zelfs 17 zetels. Maar bij mekaar opgeteld komen ze gedrieën dus niet verder dan tot 43 of 47. En dan is de kans groot dat Balkenende (vijfde kabinet!) na vervroegde verkiezingen het onaantrekkelijke gezelschap omhelst, in de hoop z’n record van 87 dagen te verbeteren.

Andere keuzes zijn er niet. Hij moet het Italiaanser dan Italiaans laten worden, of hij moet met z’n huidige minderheidje blijven zitten. Een Berlusconi zal hij nooit worden. Al zou hij een voetbalelftal kopen, dan zal het hoogstens Ajax worden.

Lees alle columns van Jan Blokker op nrcnext.nl/blokker