Vlaams duo wint in Leiden

Ter Bescherming van de Jeugd en Iwein Segers wonnen zaterdag op het Leids Cabaret Festival.

„Goed hè”, zegt Iwein Segers met Vlaamse tongval, over het grapje dat hij zojuist heeft gemaakt. Hij zong op zalvende toon het zoete lied De wereld is een toverbal en maakte van het refrein „Kom maar in de kring... spier”. Normaal te flauw om te vermelden, maar Segers maakt er een heel nummer van. „Dat is wat ik doe, dames en heren: comedy. Dan neem ik dus een bestaand liedje en dan geef ik het een komische twist aan het eind. Kom, nu dan efkes een stukje visuele humor.”

Iwein Segers (27) is een curieus transcendentale komiek, die voortdurend zijn eigen handelen toelicht en – goedkeurend – becommentarieert. Zijn zelfingenomen air contrasteert met zijn naïeve, stuntelende voorkomen. Hij gebruikt de gemakkelijke lach, maar bespot die ook. Zo krijgen flauwe grappen opeens een sterke wending, en lollige liedjes een wrange nasmaak. Het geeft zijn ogenschijnlijk platte optreden een aangename gelaagdheid. Zaterdag won Segers de publieksprijs van de dertigste editie van Leids Cabaret Festival. Hij was voor het publiekhet alternatief nadat de jury Kees van Amstel in de halve finale liet afvallen – een besluit waarover op de site van het festival discussie is ontstaan.

De juryprijs ging naar twee andere Vlamingen: Dries Heyneman (28) en Tim Goditiabois (30), die samen het duo Ter Bescherming van de Jeugd vormen. Ook zij lichten uitputtend hun eigen handelen toe. Tim: „Ik verzorg vooral het verbale, de ideeën en concepten. Dries ondersteunt wat met de mimiek.” Het is een originele verdeling die tot heel talig en tegelijk fysiek, expressief theater leidt. Als Tim praat over de Tweede Wereldoorlog wordt Dries in een mime-act op alle mogelijke manieren overhoop geschoten. Het is aanstekelijk kolderiek, maar veel zinnigs heeft het duo niet te melden.

De enige finalist met een uitgesproken thema, of eigenlijk twee, was zangeres-cabaretière Veronique Sodano (30). Kort haalt ze uit naar de populariteit van het boek Manliness van Harvey Mansfield, en de daaruit volgende behoefte tot ‘remancipatie’ bij veel mannen. Langer staat ze stil bij haar Italiaanse afkomst en hoe zulks een mens gastronomisch beïnvloedt, hetgeen uitmondt in een goed gezongen, opzwepende versie van Friso Wiegersma’s Lijflied, een lofzang op het Rubensfiguur (en kritiek op de ‘caloriecultuur’ en ‘dieetdictatuur’). Sodano’s grappen kwamen tijdens de finale minder tot hun recht, waardoor zij met lege handen vertrok.