San Francisco

Foto Edwin Glaser Fleurine, zangeres Foto Edwin Glaser Glaser, Edwin

,,Een warm strand, wuivende palmen en mooie mensen in de avondzon. Dat is het beeld dat de meeste mensen krijgen bij Braziliaanse muziek. De klanken roepen zwoele en sensuele gevoelens op en niemand maakt zich druk over de inhoud van de tekst. Al die zwoel klinkende liedjes zijn hebben echter lang niet altijd de romantische inhoud die men ze toebedeelt.”

De cd San Francisco is, anders dan de titel doet vermoeden, geen eerbetoon aan de Amerikaanse stad met zijn prominente hangbrug. De titelverklaring is even misleidend als origineel: zangeres Fleurine brengt drie Braziliaanse songschrijvers voor het voetlicht: Francisco Buarque de Hollanda (‘Chico Buarque’), Francisco ‘Chico’ Pinheiro en Francis Hime. Het is het vierde album van de in New York woonachtige zangeres die zowel jazz, Braziliaanse bossa als popsongs tot haar repertoire rekent. San Francisco bevat ‘kleine’ liedjes met spaarzame doch doeltreffende begeleiding. Een tournee langs Europese jazzpodia brengt haar ook in Amsterdam.

,,Neem Atras da Porta (Behind Closed Doors), een nummer van Francis Hime en Chico Buarque over een verscheurde relatie. De oorspronkelijke tekst is behoorlijk intens met zinnen als ‘ik krabde je en sleurde je aan je haren’. Barque lukt het nog om dit poëtisch te laten klinken, maar in het Engels was dat knap lastig. Uiteindelijk voelde ik dat ik de woorden er wat voor moest afzwakken. De krachtige, overmeesterende beschrijvingen vanuit mannelijk perspectief moesten realistisch worden omgezet naar een vrouwelijk gezichtpunt. Nu trekken háár nagels sporen op zijn rug, slaat ze hem in het gezicht en klampt ze zich aan hem vast. Een wat elegantere oplossing. ”

,,Ik ben een communicator. Graag wil ik mensen de teksten van de nummers met een onbekende taal laten begrijpen. Ik kies daarbij voor melancholische vertellingen die zowel sfeervol als beeldend zijn. Geen letterlijke vertalingen dus. Die zouden ook niet rijmen, want alles moet passen op de lettergreep. Dan komen er soms echt vondsten voorbij.

,,Ik sprak al Portugees op jonge leeftijd en was al vroeg in de ban van Braziliaanse muziek en componisten als Jobim. Ik blijf natuurlijk een meisje uit klompenland, maar als ik zing in het Portugees krijg ik kriebels in mijn buik. Ik ga direct terug naar mijn conservatoriumtijd toen ik zong in een Braziliaanse bar. Het Portugees ligt anders in de keel dan Engels, het is zacht en sensueel en het ligt me goed. Ik kan andere klanken maken dan in het Engels.

,,De link tussen de drie Francisco’s bedacht ik eigenlijk pas achteraf. Grappig hoe de voornamen van de songschrijvers zo aansloten. Chico Buarque is groot in Brazilië, van schoenmaker tot bankdirecteur kennen ze zijn songs die dezelfde soort poëzie in de teksten hebben als Bob Dylan en Joni Mitchell. Ik zing al jaren zijn muziek. Maar ik voelde ook een enorme herkenning toen ik de muziek hoorde van de jonge componist Francisco ‘Chico’ Pinheiro. Ik merk aan zijn harmonieuze verbindingen in de nummers dat hij is beïnvloed door jazz.”

Fleurine: San Francisco (Sunnyside records/Roughtrade). Concert 21/2 Bimhuis, Amsterdam.