Nationalisatie Northern Rock te laat

Het Northern Rock-verhaal heeft een droevig en voorspelbaar einde gekregen. Maar gezegd moet worden dat het besluit van het Britse ministerie van Financiën om de hypotheekbank te nationaliseren – vijf maanden nadat de eerste kans daartoe zich voordeed – toch nog niet helemaal het einde is.

Sinds de crisis begon werden telkens de verkeerde beslissingen genomen. Het gevolg is nu een voorstel dat bijna alle betrokkenen op verlies zet.

De regering liet haar beste kans voorbijgaan in augustus, toen de Britse bank Lloyds TSB interesse toonde in een overname van Northern Rock. Die uitkomst had een potentieel snelle oplossing kunnen bieden, waarbij de aandeelhouders althans nog een deel van hun geld hadden teruggekregen en de Britse financiële sector zijn eigen rommel had opgeriumd. En de regering had krediet gekregen voor het leiding geven aan dat proces.

Nadat de Lloyds-oplossing uit het zicht was verdwenen en de regering besloot om Northern Rock zelf te hulp te schieten, had zij de bank onmiddellijk moeten nationaliseren. Dat zou niet ideaal zijn geweest, maar de Britse reputatie zou niet zijn besmeurd door vijf maanden van aanmodderen. En de activiteiten van Northern Rock zouden niet zijn weggekwijnd. Snel optreden had de kans verhoogd dat de belastingbetaler er ongeschonden vanaf zou zijn gekomen, of zelfs een goede winst had kunnen boeken in ruil voor zijn miljarden.

Maar in plaats daarvan heeft de farce van het geklungel van de afgelopen vijf maanden iedereen bezoedeld. Het is niet alleen de regering-Brown die een domme indruk achterlaat. De aandeelhouders krijgen nu bijna niets. Het beste reddingsplan uit de privésector – van Richard Bransons Virgin Group – had ze tenminste nog iets opgeleverd. Maar de twee hedgefondsen RAB en SRM wilden meer en dreigden het voorstel van Virgin weg te stemmen. Hun koppigheid kan een van de factoren zijn geweest die de regering ervan hebben overtuigd dat het tijd was dit circus te sluiten.

Intussen heeft ook de City of London reputatieschade geleden. Alle Britse kredietverstrekkers met hun ervaren adviseurs zijn er niet in geslaagd een werkbare oplossing te bedenken voor het redden van een branchegenoot. De run van vorig jaar september op Northern Rock betekende bijzonder slechte publiciteit voor de Britse financiële dienstensector. Het waargenomen onvermogen van de toezichthouders – dat vijf maanden aanhield – heeft de schade alleen maar verergerd.

Toch is dit niet het einde van het verhaal. Nu de regering de touwtjes bij Northern Rock in handen heeft, zal zij verantwoordelijk worden gehouden voor de daden van de bank. Er zit nu weliswaar een professioneel managementteam onder leiding van Ron Sandler, maar als er ontslagen vallen of mensen hun huis uit worden gezet, zal de regering veel kritiek te verduren krijgen. Mettertijd zou zij de bank misschien weer kunnen privatiseren. En als ze geluk heeft, zou ze daar zelfs winst op kunnen boeken. Maar tegen de achtergrond van de verslechterende omstandigheden op de Britse huizenmarkt is dat nu nog niet meer dan een gok.

Jeffrey Goldfarb