Stermezzo heerst in het Franse lied

Concert:Susan Graham (mezzosopraan) en Malcolm Martineau (piano). Gehoord: 15/2 Concertgebouw, Amsterdam. Radio 4: 4/5, 20 uur.

Het moment waarop Radio 4 het concert zal gaan uitzenden, precies op het tijdstip van de jaarlijkse dodenherdenking, deed nog even een oorlogsthema vermoeden. Maar de enige rode draad die gisteren liep door het recital van de Amerikaanse stermezzo Susan Graham, was de herkomst van de gekozen liederen. Graham, verklaard Francofiel en kenner van het Franse repertoire, selecteerde 24 totaal verschillende liederen van 22 componisten en bestreek in één avond het hele spectrum van de Franse liedkunst.

De laatste keer dat Graham (47) een recital gaf in het Concertgebouw, was zes jaar geleden. Toen had haar programma één zwaartepunt – ze zong Bergs Sieben frühe Lieder – nu was het steeds opnieuw ademhalen en focussen, óók voor het publiek. Zo’n veelheid aan kleuren en sferen is aan Graham wel besteed; het kostte haar geen moeite in Arthur Honeggers Trois chansons de la petite Sirène binnen enkele tellen te zappen van golvende intimiteit naar spitse humor. En zo ging het van lied naar lied, met macabere duistere registers in Saint-Saëns overbekende Danse Macabre of letterlijk van de hak op de tak springend in Fauré’s Dans les ruines d’une abbaye.

Natuurlijk vallen er dan details op. Zo had Gounods Où voulez-vous aller? aan charme gewonnen als de melodie nog zwevender was aangepakt – ook door de verder detailrijk en intelligent spelende pianist Malcolm Martineau. Het prachtlied Psyché van Emile Paladilhe bood behalve een verstild rustpunt ook een blik op de rijping van Grahams stem, die in het laagste register wat gruiziger is geworden. Maar dat deed weinig af aan haar imponerende vocale reikwijdte, haar dictie en theatrale vertelkunst. Eigenlijk zou je Grahams liefde voor het Franse lied simpelweg niet in twee uur moeten willen afdoen – een heel weekend was passender geweest.

Graham permitteerde zich na A Chloris van Reynaldo Hahn (vrij naar Bachs beroemde ‘Air’, BWV 1068) in haar tweede toegift één on-Frans uitstapje: Noel Cowards There’s something fishy about the French. Geestig gezongen én toepasselijk voor een zangeres die haar commandeurschap in de Ordre des Arts et des Lettres paart aan wortels in Texaanse bodem.