Column

Schaamrood

Er was een soort feestje bij de PvdA. Ze vierden afgelopen woensdag dat ze het een jaar met Balkje en Rouvoet hadden uitgehouden. Dat is wel een party waard. Hoe ze het vierden? Met een soort talkshow. De bewindslieden werden ondervraagd door Wouke van Scherrenburg, bekend van het fameuze Ga toch koken mens van wijlen Pim Fortuyn. Dit soort feestjes noemt men een charmeoffensief. Je vraagt een interviewer, die in een ver verleden nog wel een kritische uitstraling had, en geeft haar opdracht om niet al te moeilijke vragen te stellen. De bewindslieden kunnen dan lekker borstkloppen over hun geweldige resultaten. Tragisch? Ja! Tragisch en aandoenlijk. Als niemand je kietelt dan moet je het zelf doen.

Ik moest vooral lachen om Wouter Bos die op televisie geïnterviewd werd naast een blad vol glazen met feestelijke bubbels. Hij haastte zich om te zeggen dat het geen champagne was, maar hele goedkope shit van de Lidl of de Aldi. Waarom Wouter? Waarom zo Hollands? Waarom zo kneuterig? Waarom niet gewoon zeggen dat het een welverdiende Moët & Chandon is? Of een heerlijke Bollinger Grande Année 1999! Waarom drink je rommel? Om aan te tonen dat je gewoon gebleven bent? Dat socialisten niet mogen genieten? Die humorloze kneuterigheid maakt de Nederlandse politiek zo aandoenlijk. Zo intens burgerlijk. Bang dat de mensen denken dat je echte champagne drinkt? Een ouderwetse spruitjesgeur kwam uit mijn televisie. Waarom niet iets meer joie de vivre? Een klein vleugje humor! Beetje lucht. Waarom vertel je niet dat de beveiliging van Ayaan opgelost is en geregeld wordt door de inmiddels terugbetaalde huursubsidie van Eveline Herfkens? Of vertel de waarheid! Dat je je schaamt dat Guusje ter Horst nog steeds niet meer geld heeft kunnen vinden voor de zwaar onderbetaalde politie? Of leg uit dat de schnabbel van Wouke tot stand is gekomen door bemiddeling van Wim Kok, die haar kent van de ING. Hij is daar een vet betaalde commissaris en zij een soort tragische tante op een houtvlot in een abominabele Ster-spot, waarin ik ook opeens een vergane Jiskefet-coryfee zag opduiken.

Interessant dat een serieuze partijleider en minister van Financiën zich laat lenen voor een toneelstukje waar een middelbare school zich voor zou schamen. Wie bedenkt dit? Het reclamebureau van de PvdA? Zitten die omstreden gladjakkers Booij en Van Bruggen er weer achter? Ik heb het over de subsidie slurpende neefjes van Felix Rottenberg. De Jacobse en Van Es binnen de organisatiebureaus. Wat is de reden dat je een jaar regeren gaat vieren? Een jaar waarvan je honderd dagen niet geregeerd hebt maar truttige, voorgeprogrammeerde werkbezoekjes in het land aflegde. Dat heeft toch iets lulligs? Waarom laat je je leiden door communicatiestrategen, die geen enkel contact meer met de achterban hebben? Waren er woensdag nog wel echte leden onder je gehoor of louter partijbobo’s die elkaar hartelijk op de schouder sloegen? Kwamen er nog kritische vragen uit de zaal? Is de naam Tineke Netelenbos nog gevallen? Kwam Jacques Wallage nog even langs? Was Tineke aanwezig of is het haar niet gelukt om een taxi te krijgen op het Amsterdamse Centraal Station omdat het ritje te kort was?

Vaak vragen politici zich af waarom de mensen vervreemden van de Haagse poppenkast. Door dit soort amateurtoneel Wouter. Schaamteloos preken voor eigen parochie. Dat is toch een politieke partij onwaardig. En als je het toch doet, doe het dan goed. Neem dan geen mevrouw die zich heeft uitgeleverd aan een bank en zuip echte champagne omdat je vindt dat het afgelopen jaar goed gegaan is.

Laat de echte leden vragen stellen, ga met ze in debat, geef antwoord op kritische vragen, stel van mijn part je standpunt ter plekke bij, maar hou je ver van dit soort droeve pr-feestjes, waar je een beetje staat te flirten met de woorden van de charismatische Obama. Yes we can? Yes we could zul je bedoelen.

Vroeger hadden we het over de rooien als het over de PvdA ging. Voorlopig zou ik daar maar de schaamrooien van maken.

Youp van ’t Hek