Mag manuscript Nabokov branden?

Moet een onvoltooide roman van Vladimir Nabokov, bewaard in een Zwitserse bankkluis, worden verbrand of niet? Met dat dilemma worstelt Nabokovs zoon Dmitri, 73 jaar oud en niet langer gezegend met een goede gezondheid.

Nabokov, auteur van onder meer Lolita, heeft zelf verzocht Het origineel van Laura te vernietigen maar 31 jaar na zijn dood is dat nog altijd niet gebeurd. Nabokovs weduwe Véra, die tot 1991 leefde, noch Dmitri heeft het aangedurfd een definitief besluit te nemen. Gepubliceerd is het werk, dat Nabokov in zijn laatste jaren op vijftig fiches in de steigers had gezet, evenmin.

Volgens Dmitri zou Laura „de meest briljante roman” van zijn vader zijn geworden, zo verklaarde hij tegenover het Britse dagblad The Times. De roman zou handelen over een corpulente geleerde, Philip Wild, die is gehuwd met de sprankelende en hoogst promiscue Flora. Het thema van de dood en het hiernamaals, een constante in het werk van Nabokov, spelen een hoofdrol. Wild is geobsedeerd door de dood en heeft de behoefte zich van zijn fysieke omhulsel te ontdoen. Daarin slaagt hij op den duur via meditatie.

The Times confronteerde Dmitri met de vraag of hij houdt van Franz Kafka’s De gedaanteverwisseling, slechts bewaard dankzij zijn vriend Max Brod. Deze negeerde Kafka’s wens diens niet-gepubliceerde oeuvre na zijn dood te vernietigen. Nabokovs zoon erkende dat hij gesteld was op de novelle.

Anderen achten het ongepast de wensen van de schrijver te negeren. „Ik zou graag Nabokovs laatste werk lezen”, aldus toneelschrijver Tom Stoppard, „maar omdat hij niet wilde dat ik dat zou doen, zal ik het niet doen – en het getuigt niet van bescheidenheid je eigen verlangen belangrijker te achten dan dat van hem.”