Geld ophalen

De buurt heeft geld en geeft massaal aan Obama.

Hoe gaat zoiets?

Kelley Ellsworth organiseert een fundraiser voor Obama in mijn buurt. Bijna alle advocaten, ambtenaren, wetenschappers en journalisten van Cleveland Park zijn Obamafans. Het virus slaat zelfs over op de kinderen. En probeer zelf maar eens niet joelend en zwaaiend uit het raam van je auto te gaan hangen, als je plotseling je buurtgenoten in de ochtendspits op de hoeken van de avenues rond ziet springen met Obamaborden. Het ontroerende zit hem ook in hun kleding: de stropdassen, de nette kokerrokken en de pumps. Hoe ze daarin op hun tenen wiebelen van enthousiasme. Zij moeten zo naar kantoor, maar eerst gaan ze, blank en rijk, nog een uurtje de straat op voor Obama.

Kelley Ellsworth zegt: „Toen John Kerry president wilde worden gaf ik ook wel geld. Maar eigenlijk tegen mijn zin. En nu! Ik gooi met plezier veel meer richting Obama!”

En de buurt gooit mee. The Washington Post meldt dat mijn postcodegebied, 20008, op nummer vier staat in een landelijke lijst van postcodegebieden waar het meeste geld voor Obama is opgehaald. Het moet om veel mensen gaan, want het maximale bedrag dat Amerikanen per campagne aan een kandidaat mogen geven is 2.300 dollar.

Hoe gaat zoiets? Kelley Ellsworth plaatst een week voor de primary van Washington een oproep in het internetbuurthuis van Cleveland Park. Is er nog iemand geïnteresseerd in een Obamafundraiser op de avond voor de primary? Mag ze vast even noteren wie bereid zijn 1.000 tot 2.000 dollar te geven? Ze wil proberen Barack of Michelle Obama op de fundraiser te krijgen. Die zijn dan toch in de stad. En in de buurt wonen een paar van hun topstrategen.

Op maandagavond mag ik voor „strategisch overleg” naar het huis van Kelleys vriendin Patrice Gancie komen. Zo’n twintig mensen hebben al duizend dollar toegezegd, toch lijkt scenario lok-Barack te mislukken. Kelley heeft haar vriendin Olivia gebeld, die weer de echtgenote is van de campagnemanager van Obama. Via Olivia kreeg Kelley te horen wat Barack en Michelle Obama tegenwoordig eigenlijk kosten. Barack komt voor minder dan 500.000 dollar zijn campagnebus niet meer uit. Voor Michelle moet er ten minste 250.000 op tafel liggen.

Dat viel even tegen. Bovendien blijkt Andy Shallal, de eigenaar van restaurant Busboys & Poets, op dezelfde avond een Obamafundraiser te organiseren. Dat is in Shaw, een heel ander deel van de stad, maar de Obamacampagne eist min of meer dat Kelley en hij nu hun krachten bundelen.

Patrice had een stapel stickers met de tekst ‘Vrouwen voor Obama’ klaarliggen voor alle bezoekers van ons strategisch overleg. Maar er komt verder niemand. We brengen de rest van de avond maar door met roddelen over Hillary, die deze dag voor de tweede keer heeft gehuild voor de camera’s. „O-mi-god!”, roept Kelley als ze dat hoort: „Dat is zó weerzinwekkend! En dan ook nog doen alsof ik haar mijn stem verschuldigd ben, omdat ik een vrouw ben!”

Twee dagen later. „De fundraiser verloopt volkomen chaotisch”, meldt Kelley opgewekt. „Obama’s campagneteam wil tot het weekend geen toezeggingen doen over wie ze sturen om mensen te lokken. Dus wij kunnen mensen niet overhalen duizend dollar te betalen.” Het wordt dus Busboys & Poets. En de prijs zakt naar 250 dollar per persoon. Is ze teleurgesteld? Welnee, Kelley is Amerikaan, dus optimistisch en flexibel.

Maandagavond. Busboys & Poets is afgeladen. In fauteuils hangen de gebruikelijke hippe klanten met laptops op schoot. De vermogende Cleveland Parkers staan daartussen als een stel exotische vogels te kwetteren, hun ogen inzoomend op de naamplaatjes die iedereen draagt.

De aanpak van Cleveland Park was voor eigenaar Andy Shallal van Busboys & Poets even wennen. Zoveel geld! Zoveel belang hechten aan belangrijke gasten! De Obamacampagne heeft uiteindelijk drie personen gestuurd: Susan Rice, onderminister voor Afrikaanse Zaken onder Bill Clinton, nu Obama-adviseur. Senator Conrad van North Dakota. En een financiële medewerker, om het geld op te halen. Deze man drijft iedereen tot wanhoop door de lakens te willen uitdelen. Zo eist hij dat Andy Shallal de andere mensen in het restaurant tot zwijgen brengt.

Shallal had gewoon wat vrienden willen uitnodigen en wat met de pet willen rondgaan. Maar toen de Obamacampagne vroeg de fundraiser van Kelley Ellsworth toe te laten, zegt hij, ging de prijs omhoog naar 250 dollar. Hij ként de mensen uit Cleveland Park niet, maar je zegt geen nee. „Ik vind fundraisen eigenlijk smakeloos”, zegt Shallal. „Het inzamelen van geld door politici zou verboden moeten worden!”

Hij heeft zijn restaurant nu ter beschikking gesteld, maar zijn vrienden zijn opvallend afwezig. Die komen eind februari, dan gaan ze het nog eens doen op zíjn manier, zegt Shallal. Buiten de Obamacampagne om. „Die merken het wel als ze het geld krijgen.”

Kelley Ellsworth staat intussen te stralen. Ruim 30.000 dollar heeft ze uit Cleveland Park geschud. Toch niet slecht voor een week.