De dichteres gaat driftig tekeer in denkbeeldig sopje

Theater Saint Amour. Gezien 13/2, Schouwburg De Flint, Amersfoort. Tournee t/m 28/2, zie www.begeerte.be

„Vind je mij opwindend”, vraagt Tjitske Jansen. „Stel je voor dat ik een afwasborstel in mijn hand heb. Ik ga flink tekeer in het sop. Vind je dat opwindend?”

Dichteres Tjitske Jansen maakt driftig sopbewegingen. Ze draagt voor uit een toneeltekst uit 2004, en wel in het kader van Saint Amour, het reizende literair programma over liefde en begeerte. Weinig verassend, want oud werk, maar goed gebracht.

De Vlaamse literaire organisatie Behoud de Begeerte organiseert Saint Amour al vijftien jaar in België en voor de derde keer in Nederland. „Zoals dat in de liefde gaat, laat u langzaam veroveren”, zei presentator Thom Hoffman nog voorzichtig aan het begin van de avond. Maar deze derde editie staat vanaf het begin. Annelies Verbeke, als tweede, pakt de zaal direct in. Haar voordracht is op de rand van het absurde, ontroerend en grappig.

Uit haar jongste bundel Groener Gras (2007) leest ze een verhaal over de fietsverslaafde Lola. Het meisje wordt hopeloos verliefd. Niet op Bert, de man die ze ontmoet bij het prikkeldraad en die indruk op haar probeert te maken: „Ik ben Bert. Ik ben boer.” Nee, ze wordt verliefd op zijn os. Ze bezoekt hem dagelijks in de wei, noemt het dier Lola, waarna het beest in een tragische wending zijn mannelijkheid verliest.

Het programma van Saint Amour bestond aanvankelijk uit louter ‘grote kanonnen’, zegt Paul Hermans van de organisatie: Hugo Claus, Remco Campert, Gerrit Komrij. Inmiddels is het aantal voorstellingen gegroeid naar negentien. Nu is het ook de bedoeling dat het publiek kennis maakt met minder bekend talent.

Vanavond zijn dat de actrices Tine Embrechts en Karlijn Sileghem. Zij vlechten de voorstelling aan elkaar, met tussen iedere literaire voordracht een stukje toneel, een lied of een grap. Vooral Tine Embrechts overtuigt. Haar spel is aanstekelijk, haar lange slanke armen zwiepen alle kanten op en ze kan zingen. Ze maakt grappen over de ideale man, hoe onmogelijk die te vinden is, over haar vreetbuien en de troost van zeven tonnen Häagen-Dazs.

Liefde en begeerte zijn daarmee vooral braaf vanavond in de Amersfoortse Flint, maar ook mooi, absurd en om te lachen. Geen porno van Gerrit Komrij deze keer (bij de eerste editie). Geen ‘kutgedichten’ (vorig jaar). Maar wel – als laatste act – Jan Mulder. In zijn afsluitende tekst hijsen dikke Groningers zich op hun vrouwen, slingert hij minnaressen in Bussumse villa’s door de kamer. Bij Mulder „spuit de lava tegen het plafond”.