www.nrc.nl/leesclub

Wat het boek echt de moeite waard maakt zijn de beschrijvingen van de diverse milieus en daarbij behorende personages, waarin Felix Krull door oplichting of toeval terecht komt. Zij worden met veel inzicht, details, humor en ironie beschreven. Dat maakt dit boek tot meer dan een schelmenroman en Thomas Mann hoefde zich wat mij betreft er niet voor te schamen.

Els Hillen

Mann laat in Krull de beperktheid van de draagkracht van de taal zien [...] Het daarbij moeizaam zoeken naar de juiste vorm, het drijvende verlangen die te zullen vinden, maken hem als auteur zo tijdloos aanstekelijk. [...] Pieter Steinz laat met zijn beoordeling van Krull zien dat hij een kind van zijn tijd is die, teruggrijpend op een oud zwart-wit filmpje waarin hij de auteur heeft zien optreden, zijn oordeel over het boek geeft. Een doodzonde van de eerste orde voor een recensent, zoals Proust al overduidelijk stelt in Contre Sainte-Beuve waarin hij ten strijde trekt tegen de biografische exegese van zijn werken.

Henk-Marius Jansen