Stomme fabrikantenfouten

Zomer in februari. Vorig weekend, hartje winter, sardines geroosterd, zo uit de diepvries. Buiten op de slimste barbecue ter wereld, eerder al eens bejubeld in dit hoekje Keuken van de krant. De Cobb. Zuid-Afrikaans ontwerp, bedacht om met zo weinig mogelijk brandstof zoveel mogelijk voedsel te bereiden.

Maar met een ongelofelijk stom detail. Dat zie je niet als hij nog nieuw is, dat moet je ervaren. Vorige week gebeurde het.

Maar eerst een bericht van Philips. Een nieuwe keukenmachine van Philips met een 1.000 watt motor kan meer dan anderhalve kilo deeg kneden, zei de reclame en beweert ook de gebruiksaanwijzing. Maar is dat eerst getest? Dat is de vraag. Toen ik het probeerde kon ik nog net voorkomen dat de machine in de fik vloog. Zoveel deeg kan hij niet aan. De motor raakte oververhit en het plastic van de bedrading begon te smeulen.

De gebruiksaanwijzing wordt daarom aangepast. Dankzij publiciteit in deze krant komt Philips tot bezinning en voorkomen we samen wie weet hoeveel binnenbrandjes in huishoudens.

Dan nog maar een goede daad. Waarschuwing voor een koffiepotje. Het handvat aan een elegant stalen espressopotje van het Italiaanse merk GB, gekocht in een sjieke koffiewinkel, is vastgelast. Maar de ontwerper en de lasser hebben niet goed ingezien wat het handvat allemaal overkomt.

Het handvat is er niet alleen om het potje op het vuur te zetten en eraf te pakken om uit te schenken. Het dient ook als hefboom om de koffiepot stevig dicht te schroeven als hij gevuld is en ook bij het losdraaien wordt er veel zijdelingse kracht op het handvat uitgeoefend. Het zit niet zo stevig vastgelast als een stuurhut op het dek van een kotter, maar met maar twee speldenknopkleine smeltpuntjes. En die laten los na een paar maanden huiselijk geweld. Dan kan de koffiepot met gloeiend hete koffie zich van het handvat bevrijden en naar beneden duikelen, ondersteboven in je schoot.

Ik heb het handvat aan mijn potje, dat uitstekende koffie zet, vastgezet met een boutje en een moer en geef het maar door, net als bij deze de waarschuwing dat uit een prima koelende koelkast van Miele spontaan potten en flessen kunnen vallen omdat de kunststof waarin de glazen platen zijn gevat en waarvan de rekken in de deur zijn gemaakt makkelijk kan scheuren. Ik heb met houten latjes en stalen plaatjes Tsjechische Meccano (Merkur) reparaties uitgevoerd aan het interieur nadat een deel van de inhoud naar beneden was gekomen en op een haar na de kat miste die melk moest.

Soms ziet een fabrikant zelf in dat er iets mankeert aan zijn product. Een koekenpannetje van het merk Calphalon. Gemaakt van keihard (geanodiseerd) aluminium dat uitstekend warmte geleidt. Het handvat, de steel is gemaakt van gietaluminium. En ook dat geleidt geweldig. Het brandt dwars door je hand als je het pannetje niet snel laat vallen. Laconiek leverde de fabrikant er daarom een leren hoesje bij dat je over de steel kon schuiven als je de pan van het vuur wil nemen.

Aanleiding tot deze korte inventarisatie (ik heb ook een oventje waar heet vet uit lekt) van stomme fouten die ik gratis kreeg bij aankoop van keukenspullen, is de knop van de Cobb.

De barbecue heeft een bolle deksel met middenop een knop waaraan je hem vastpakt. Het vuurtje binnenin werd op gang gebracht met een aanmaakblok van zaagsel en paraffine. Het brandde goed. Zo goed dat de knop begon te smelten. Plastic! Hoe krijg je het in je Zuid-Afrikaanse hersens. Het blijft de slimste onder de barbecues, maar je moet er wel je Tsjechische Meccanodoos bij halen.

Wouter Klootwijk