Vorstelijke Dana blijft maar bang voor foutjes

Soul Simphiwe Dana. Gehoord: 13/2 BIMhuis, Amsterdam.

Ze ziet eruit als Nefertiti volgens de plaatjes: rank, slank en getooid met een hoofddeksel dat reikt naar de hemel. Ze beweegt als een koningin, dat wil zeggen: nauwelijks. En ook in de teksten die ze schrijft kan ze zich meten met vorstinnen: dat we allemaal maar heel lang tevreden in volledige vrede moge leven en god ons genadig moge zijn.

De jonge Zuid-Afrikaanse zangeres Simphiwe Dana sleepte in haar vaderland met haar laatste plaat alle denkbare prijzen in de wacht maar wie deze cd draait moet lang wachten tot je een idee krijgt van haar stem. Alles is gevat in fraaie koortjes waaruit Dana maar zelden naar voren treedt.

Dat lijkt bescheidenheid maar het is ook wijsheid. Haar timing is namelijk matig, haar bereik is niet groot en in de uitvoering van haar simpele liedjes lijkt ze meer tekst- dan toongevoelig. Wat een handicap is bij iemand die vrijwel uitsluitend zingt in lokale Zuid-Afrikaanse talen

Dana doet in het BIMhuis vooral haar best niks fout te doen. Dat geldt ook voor haar band met twee toetsenspelers, twee gitaristen en twee percussionisten. Zuid-Afrika is tegenwoordig een beschaafde natie en dat zullen de luisteraars weten. De musici spelen keurige partijtjes, alsof ze in een studio vertoeven. Gitaristen die braaf op hun stoel blijven zitten tijdens een solo; dat hoort toch bij bejaardenjazz? De enige die zich aan de keurigheid onttrekt is een van de achtergrondzangeressen. Haar zang heeft in elk geval kloten, meer dan die van haar sjieke cheffin.

Pas halverwege de tweede helft, lijkt bij de zangeres het besef doorgedrongen dat een concert meer moet behelzen dan het feilloos naspelen van de cd. Het tempo gaat omhoog, de angst voor een foutje is er niet meer en het laatste half uur swingt het zelfs, in ouderwetse jive- en kwela stijl.

Je vraagt je af wie nu de echte Simphiwe Dana was: de brave zegzangeres van vóór de pauze of de dame die tegen het einde zo hard wilde schreeuwen dat de techniek haar moest komen redden.