Stasipraktijken op de Wallen

Wat mij verbaast in de discussie over de `herinrichting` van de Amsterdamse Wallen is dat er - op één tv-programma na - nog geen aandacht is besteed aan de juridische kant van de zaak. Of vrouwen daar vrijwillig werken en of de plannen van de Amsterdamse wethouder deugen, zijn interessante vragen. Maar nóg interessanter is het juridische mechanisme erachter.

In een rechtsstaat mag men verwachten dat wanneer iemand zijn broodwinning wordt afgenomen, hij zich daartegen kan verdedigen. Welnu, de wet Bibob maakt dit onmogelijk op grond van een vermoeden. Hoe dit vermoeden tot stand komt en of het terecht is, kan niet worden gecontroleerd. Ook niet door de rechter. De gemeente krijgt een advies gebaseerd op dossiers van justitie en de veiligheidsdienst. Deze stukken zijn geheim. De gemeente neemt in de meeste gevallen dit advies over, aangezien zij óók geen inzage heeft in de dossiers. Als de burger zich wil verdedigen, kan hij de zaak voor de bestuursrechter brengen; deze controleert of de juiste procedures gevolgd zijn, maar zal niet inhoudelijk op de zaak ingaan. Praktijken dus, zoals we die van de Stasi in Oost-Duitsland of de KGB in de voormalige Sovjet-Unie kennen.