En wat doet Nederland?

Ooit rolden verboden Franse boeken van Nederlandse drukpersen, nu willen de Fransen een Nederlandse strijdster voor het vrije woord gaan beschermen. Een pijnlijke ironie van de geschiedenis, maar de overheid ligt er niet wakker van.

Sterker nog: zij lijkt er alles aan te willen doen het Nederlandse imago van voorvechter van vrijheden de nek om te draaien. De rode lichten moeten doven op de Wallen, en een ander dieptepunt is het lesmateriaal dat de gemeente Amsterdam deze maand naar scholen stuurde, over de vrijheid van meningsuiting.

Citaat: ‘Als je slechte dingen over iemand vertelt, voelt die ander zich gekwetst. Die durft misschien niets meer te zeggen, omdat hij bang is om nog meer gekwetst te worden. Dan blijft er weinig over van de vrijheid van meningsuiting’.

Behalve twijfelachtig is deze passage in strijd met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Op 24 februari 1997 oordeelde het Europese Hof immers dat vrijheid van expressie óók geldt voor ideeën of informatie ‘that offend, shock or disturb the State or any section of the community.’ Een glashelder arrest (in een zaak tussen twee journalisten van Humo en de Belgische staat), waarvan de strekking op alle Europese scholen verkondigd zou moeten worden. Dat uitgerekend Nederland nu exact het omgekeerde onderwijst op scholen, is ernstig.

Waarom rept de folder nergens over de veel reëlere situatie dat iemand zwijgt vanwege doodsbedreigingen? Waarom staat er nergens: ‘Die durft misschien niets meer te zeggen, omdat hij bang is om vermoord te worden. Dan blijft er weinig over van de vrijheid van meningsuiting’.

En wie had het ook al weer, geheel in lijn met het Europese Hof, over ‘the right to offend’?

Onze overheid draagt actief bij aan de teloorgang van Nederlandse verworvenheden, waar andere Europese landen nu wél luidruchtig voor opkomen. Kranten in Denemarken drukken deze week demonstratief opnieuw de spotprenten af, Frankrijk omarmt Ayaan, en wat rolt er van de Nederlandse drukpersen? Lesmateriaal tegen de vrijheid van meningsuiting. Dat is kwetsend, schokkend en verontrustend.

Christiaan Weijts