Dogtroep was met locaties pionier

De Dogtroep heeft veel betekend in de Nederlandse theaterwereld blijkt uit reacties van theatermakers. „Ik neem mijn hoed af voor hen”, zegt regisseur Marc van Vliet van het gezelschap Tuig. „Voordat ik zelf theater maakte, was ik al geboeid door hun werkwijze. Voor theater zijn woorden en tekst niet per se belangrijk, je kunt ook met beelden toneel maken. Bovendien zocht de Dogtroep het publiek op buiten de schouwburg. Dat is voor mij een belangrijke impuls geweest.” Van Vliet roemt ook het multi-disciplinaire karakter van de Dogtroep, waarin beeldende kunst, theater en muziek samengaan.

Artistiek directeur Joop Mulder van het Terschellings theaterfestival Oerol betreurt het verdwijnen van Dogtroep: „In 1983 maakten ze hier op Terschelling hun eerste grote locatievoorstelling. Dankzij Dogtroep heeft het straattheater in Nederland zich artistiek een hoge plaats verworven. Een van de hoogtepunten was Noordwesterwals dat ze hier brachten.” Volgens Mulder heeft de Dogtroep de weg bereid voor gezelschappen die theater op locatie brengen, zoals The Lunatics, de Peer Group van regisseur en vormgever Sjoerd Wagenaar, Tuig en een jonge theatermaker als Lotte van den Berg. Alle mensen die ooit bij de Dogtroep werkten of nog werken hebben tijdens tal van Oerol Festivals theater gemaakt. Zij waren de drijvende kracht achter Oerol.”

Sjoerd Wagenaar van de Peer Group is in gesprek met de Dogtroep om hun erfenis over te nemen. Wagenaar: „Het zijn pioniers geweest. De Dogtroep heeft de weg bereid om locaties op te zoeken, zoals een gevangenis of een Vinex-wijk, om daar theater te maken. De erfenis bestaat niet alleen uit ideeën, ook uit decorstukken, kostuums, instrumenten en technische spullen.”

Er is echter een groot verschil in werkwijzen: Dogtroep kon zich afspelen op vele uiteenlopende plaatsen, terwijl de anderen hun voorstellingen strakker binden aan een locatie.