Vooral feest bij SixNationState

Concert: SixNationState. Gehoord: 12/2 Ekko, Utrecht. Herhaling: 13/2 Paradiso, Amsterdam; 14/2 Rotown, Rotterdam; 15/2 Doornroosje, Nijmegen.

Uit Engeland komen ook mindere bands. Dat is de eerste indruk bij het optreden van SixNationState - vijf muzikanten die al springend een olijk ska-liedje spelen, op het kleine podium van Ekko, in Utrecht. Ze missen het gevoel voor stijl, mode en drama dat Britse bands doorgaans kenmerkt.

Deze groep, onder aanvoering van zanger Gerry del-Guercio die het grote voorkomen heeft van acteur Jack Black, is vooral gezellig. Net als hun muziek die puft als een trein, terwijl de gitaren korte slagaccenten geven en alle muzikanten met overgave de achtergrondkoortjes uitvoeren.

De nummers klinken hier anders dan op de vorig jaar verschenen titelloze debuut-cd. Op het podium krijgen liedjes als Where Are You Now en Can’t Let Go een nadrukkelijke feeststijl, ten koste van bezinning. De muzikanten huppelen heen en weer, en zanger del-Guercio doet zijn best het publiek te paaien. Zo biedt hij aan om nog na afloop bij iemand thuis een set te komen spelen.

Net als het optreden onder de lichtzinnigheid lijkt te bezwijken, laat de band horen dat de jolige stemming ook een keerzijde heeft. En die verdieping schuilt niet in ‘rebelse’ titels als I Hate The Summer, maar in de eenzame fluittonen van de melodica, en in de zang van Del-Guercio.

Even zingt hij met zijn hese jongensstem, dan hoog en elegant, op een manier die doet denken aan de decadentie van Morrissey. Dat geeft liedjes als So Long en We Could Be Happy een breekbare lading.

Uit Engeland komen inderdaad ook mindere bands. Maar dan hebben we het niet over SixNationState.