Reggae-achtig, ijl en amper herkenbaar

Op Controversy – A Tribute To Prince staan 13 van zijn liedjes, uitgevoerd door anderen.

Niet speciaal voor deze cd, ook niet met een speciale reden, maar toch: een speciale cd.

De ster van Prince is aardig verbleekt sinds zijn hoogtijdagen in de jaren tachtig, toen hij door menigeen als Redder van de Popmuziek werd binnengehaald. Eclectische muziek – funk was de basis, opgesierd met van alles tussen new wave en psychedelische pop – van een eclectisch man – hij leek verschillende rassen én seksuele identiteiten in zich te bergen.

Dat raakte verscheidene snaren, maar ’s mans overmatige productiviteit keerde zich tegen hemzelf en nu wordt bij elke, frequent verschijnende nieuwe plaat om het hardst geroepen hoe bleek het gebodene nu weer afsteekt ten opzichte van de meesterwerken van weleer.

Het belang van een artiest laat zich niet direct aftekenen door het aantal covers en ‘tribute albums’, maar het zegt natuurlijk wel iets. Op Controversy – A Tribute To Prince zijn dertien liedjes van Prince bij elkaar gebracht, uitgevoerd door anderen. Het is geen ‘tribute album’ in de allerzuiverste zin des woords, in die zin dat deze nummers niet speciaal voor dit project zijn opgenomen.

Maar wat zou het! De meeste liedjes komen van relatief obscure bronnen als b-kantjes en filmsoundtracks, en het is goed, voor wie daarom geeft natuurlijk, om een en ander bij elkaar te hebben.

Zo stamt She’s Always In My Hair van D’Angelo, in Prince’s originele versie ook al niet meer dan een b-kantje, van de soundtrack van Scream 2, en wie heeft die vooraan in de kast staan? Het is wel een ijzersterke binnenkomer hier. D’Angelo toont losjes aan dat de nu soul-beweging, waarvan hij toch de voortrekker was toen hij nog wel eens een plaat maakte, het een en ander aan het pionierswerk van Prince te danken heeft.

Iets soortgelijks geldt voor meer covers. Het Belgische familiebedrijf Soulwax, dat zich hier over Starfish And Coffee ontfermt, is immers eclectisch van huis uit, met zijn electroclash- en mashup-activiteiten, en zal in Prince beslist een voorloper erkennen.

En zijn reputatie als seksueel expliciete, om niet te zeggen geile trol is niet onopgemerkt voorbijgegaan aan het Canadese fenomeen Peaches, op het album actief als gastvocaliste bij elektronicaproject 7 Hurtz in Sexy Dancer. The Dynamics evenaren het eclecticisme van Prince door van Controversy een melig, reggae-achtig nummer te maken, waarbij stevig geput werd uit Egyptian Reggae van Jonathan Richman.

Maar het is goed om ook wat minder voor de hand liggende invalshoeken tegen te komen. Stina Nordenstam, een experimenteel zangeres uit Noorwegen, maakt van het overbekende Purple Rain iets ijls en amper herkenbaars, en haar stijl- en landgenote Susanna Wallumrød flikt iets soortgelijks met Condition Of The Heart.

Of zulke muzikantes nu zo zwaar door Prince beïnvloed zijn is de vraag: zo wel, dan hebben ze die invloed wel heel eigenzinnig verwerkt.

Dat geldt al helemaal voor het beste nummer, toevallig of niet aan het eind van deze plaat: Sine Of The Dub van dubstep-act Kode 9 + The Spaceape. Een kaal uitgebeten, heiende beat in slowmotion, langdurig doordreunende echo’s die pure paranoia ademen en dan, een traag declamerende stem als van een postapocalyptische profeet: „September my cousin blew up a big spliff…. for the very first time…. now he’s burning rocks… it’s June.” Zelfs de tekst van Sign O’The Times komt er niet ongeschonden vanaf in een versie die, als weinig andere, iets toevoegt aan het origineel.

En nu op naar de platenkast, op zoek naar Prince’ eigen meesterwerken van weleer!

Diverse artiesten: Controversy, A Tribute To Prince (Rapster Rec., distr. PIAS)