Raad van Europa: wantoestand in Griekse gevangenissen

Het Comité ter Preventie van Foltering (CPT) van de Raad van Europa heeft een vernietigend rapport uitgebracht over de omstandigheden in Griekse gevangenissen.

De veertig pagina’s tellende rapport over 2007 beschrijft talloze gevallen van erbarmelijke huisvesting, verwaarlozing, mishandeling en foltering (zelfs elektrisch) van gedetineerden, vooral van immigranten en vluchtelingen.

De ernstigste klacht geldt de straffeloosheid: daders komen er vaak af met overplaatsing of boetes, maar de meeste gevallen worden geseponeerd. Na de kolonelsjunta van de jaren 1967-1974 kregen zware folteraars gevangenisstraffen van tien tot twintig jaar.

Het CPT volgt de toestand in Griekenland sinds 1993 nauwgezet. De gesignaleerde tekortkomingen worden steeds ernstiger, de uitgebrachte adviezen steeds dringender. Van de 25 aanbevelingen uit 2005 is er niet één opgevolgd, aldus de rapporteurs.

Gevangenissen blijven overvol, die van Athene (Korydallós) zelfs tot boven het drievoudige. Medische begeleiding is rudimentair en de opvang van drugsverslaafden non-existent. Bedroevend zijn de toestanden in de verblijven waar bootvluchtelingen „tijdelijk” worden ondergebracht.

De regering spreekt in haar verdediging van „incidenten”. Voor vluchtelingen die het land binnenkomen is er een pamflet in vijftien talen waarin hun rechten staan. Na een bezoek, zoals gewoonlijk onaangekondigd, van de rapporteurs aan een huis van bewaring in een Atheense randgemeente werden reparaties aan het dak uitgevoerd en schone dekens gebracht.

Noorwegen heeft intussen besloten asielzoekers niet meer terug te sturen naar Griekenland „omdat hun leven daar gevaar loopt”. Asielzoekers in Europa moeten worden teruggestuurd naar het eerste Europese land van aankomst, om daar asiel aan te vragen. Griekenland verleent dit recht in 0,55 procent van de gevallen.

In de Griekse media is opmerkelijk weinig aandacht voor het CPT-rapport. Het grootste dagblad, het oppositiegezinde Ta Nea, wijdde er geen woord aan, radio en tv zwegen het dood. Twee kleinere kranten brachten nieuwsberichten en één daarvan, Eleftherotypía, kwam met een bezorgd hoofdartikel.